Նրանք դեռ կան….

WP_20140614_008Նոյեմզար տատիկը ապրում է Գյումրիում: Նա այն տարիքում է, որ պետք է հոգ տանեն իր մասին ու խնամեն: Կար մի ժամանակ, երբ ուներ չորս զավակ, ամուսին  եւ բարեկեցիկ կյանք: Այդ ամենից հիմա մնացել են միայն 3 զավակների  և ամուսնու նկարները` պատից կախված, եւ ծայրահեղ չքավորություն:  Ճակատագրի հեգնանքով խնամքի եւ հոգատարության կարիք ունեցող այս ծեր կինը ստիպված է մոռանալ իր տարիքը և խնամել իր հասուն, բայց հաշմանդամ որդուն՝ միակին, ում ունի այս աշխարհում: Զավակները և ամուսինը մահացել են տարբեր դժբախ պատահարներից:

Նրանց շատ խղճուկ տուն զրկված է տարրական պայմաններից, նորմալ հագուստն էլ մոռացված անցյալ է: Խանութներում արդեն պարքով ոչինչ չեն տալիս՝ նույնիսկ հաց, իսկ նրանց երկուսի չնչին թոշակը չի բավարարում նույնսիկ հաշմանդամ որդու դեղերի համար:

Մի քանի օր առաջ էլ հարեւանությամբ ապրող դեռահաս տղան, լսելով տատիկի բարձր օգնություն կանչող գոռոցը, գնացել է և տեսել, թե ինչպես է հաշմանդամ որդին փորձում ինքնասպան լինել կախվելով: Տղան իջեցրել է նրան, բայց դա երաշխիք չի տալիս, որ ինքնասպանության փորձը նորից չի կրկնվի:

Նրանք դեռ շարունակում են ապրել՝ մոռացված աշխարհի ու մարդկանց կողմից, ովքեր կարող են օգնել այս ծարահեղ աղքատության եզրին հասած և հարևանների ողորմությամբ ապրող մարդկանց:

Նրանք ունեն օգնության կարքիք: Բոլոր նրանք,ովքեր ցանկանում են լրացուցիչ տեղեկություններ ստանալ կամ կարող են օգնություն առաջարկել, կարող են զանգահարել 077292294 կամ գրել` gohar.ghalachyan@gmail.com: WP_20140614_018 (1) WP_20140614_015WP_20140614_017    WP_20140614_011

Նա Էրիկն է…

Ծանոթացե՛ք: Նա էրիկն է: 11 տարեկան: Շատերն երևի արդեն ճանաչում են նրան:WP_20150304_031[1]

Կարծում եմ՝ երբ նա մեծանա, դառնալու է մեխանիկ. ամբողջ օրը խաղում է մեքենաներով: Բայց հիմնականում խաղում է իր հին մեքենայուվ, որից ոչ մի կերպ չի հրաժարվում՝ նույնիսկ մի քանի նոր մեքենաներ ունենալուց հետո: Չնայած նա բջջային հեռախոսներ էլ է շատ սիրում… Ժամանակը ցույց կտա: Բայց ինչ էլ որոշի դառնալ Էրիկը, վստահ եմ, որ լավ մարդ է դառնալու. նրա բարի աչքերից է  դա երևում:

Ես նաև վստահ եմ, որ Էրիկը լինելու է բոլոր այն մարդկանց կողքին, ովքեր կունենան իր կարիքը, ինչպես որ հիմա են շատ մարդիկ Էրիկի կողքին: Ի շնորհիվ այդ մարդկանց՝ Էրիկի բուժման համար հարկավոր գումարի զգալի մասը հավաքվել է: Մի քիչ էլ գթասրտություն ու ուշադրություն և Էրիկի բուժումը կդառնա ժամանակի խնդիր: Վստահ եմ, որ շուտով մեր մոլորակի վրա կավելանա ևս մի առողջ ու խելացի բալիկ:

Առողջությու՛ն քեզ, փոքրիկ:

Հ.Գ. Ցանկացած հարցով կարող եք կապվել Էրիկի մայրիկի /+37455906019/ կամ ինձ /gohar.ghalachyan@gmail.com/ հետ:

Հնարավոր է նաև բանկային փոխանցում Յունիբանկ ՓԲԸ  հետևյալ հաշվեհամարներին,
24100278629100 AMD
24100278629102 EUR SWIFT UNIJAM22
24100278629101 USD SWIFT UNIJAM22

Ստացող՝ մայրը՝ Կարինե Հայրապետյան

Էրիկի մասին այլ գրառումներ՝ https://goharghalachyan.wordpress.com/2014/09/23/908/

http://blognews.am/arm/news/218483/

Անին…. Ani

Find English version below, please!

Մենք բոլոր մարդկանցից ինչ-որ մի բան սովորում ենք…

Իսկ Անիից սովորում ենք ոչ միայն ուժեղ լինել, այլ նաև ճիշտ երկրպագու լինել: Նա կսովորեցի ինչպես լինել ֆուտբոլի ճիշտ երկրպագու և հատկապես իր սիրելի ֆուտբոլիսի՝ Հայաստանի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան Հենրիխ Մխիթարյանի: Պաշտպաններ կամ կիսապաշտպաններ, հավաքականներ, ակումբներ… Ես այս ամենի մասին այդպես էլ ոչ մի պատկերացում չէի ունենա, եթե չլինեին Անիի ֆեյսբուքյան մշտական գրառումների ֆուտբոլի մասին: Բայց Անիի ամենաշատ գրառումները իր սիրելի ֆուտբոիսի մասին է:  Իսկ դուք ինչպե՞ս եք նշում ձեր սիրելի ֆուտբոլիսի ծննդյան օրը: Փոխու՞մ եք ֆեյսբուքի ձեր գլխավոր նկարը: Տեսեք, թե տասնիննամյա Անիին ինչպես է նշում այն…

Featured imageFeatured image

Եվ կարևոր չէ, որ խփված գոլերի ժամանակ Անին բարձր չի բղավում, բայց նրա աչքերն են փայլում, իսկ իր երազանքը՝ իր սիրելի ֆուտբոլիսի հետ մի նկար ունենալը կամ էլ նրա ստորագրությամբ մի շապիկ, դեռ մնում է անկատար: Կարևորն այն է, որ մենք դեռ շատ բան ենք սովորելու… Թեկուզ պարզապես մաքրություն:

Featured imageFeatured imageFeatured image

Անիի ֆեյսբուքյան էջը՝ https://www.facebook.com/ani.mkrtchyan.186

We learn from everyone, even a small thing…

From Ani we learn not only being strong, but also being a true fan. She will teach you how to be a true football fan and especially a true fan of her favorite football player and the midfielder of Armenian National Football Team Henrikh Mkhitaryan. Defenders or midfielders, national teams and clubs…. I would never have any understanding of all these if there were not Ani’s permanent Facebook posts about football.  But the majority of Ani’s posts is about her favorite football player.  How do you celebrate the birthday of you favorite football player?  Do you change your Facebook profile photo? Now look how 19 year-old Ani celebrates it.

Featured imageFeatured image

It is not important that Ani does not shout for every goal scored, instead of it her eyes shine brightly, and her only dream to have a photo with his favorite football player or a shirt with his signature, still remains unfulfilled. The most important thing is that we have so many things to learn from Ani…  At least just clearness…

Featured imageFeatured imageFeatured image

Ani’s Facebook profile: https://www.facebook.com/ani.mkrtchyan.186

Սպիտակ Ձուկ, Սև Ձուկ

Ստիպակ Ձուկը, կորցնելով իր վտառը և լողալով հոսանքի ուղղությամբ, հայտնվել էր սև ձկների վտառում: Վտառում լողում էր Սև Ձուկը: Սև Ձկան ներկայությոՍպիտակ Ձուկւնը տաքացնում էր օվկիանոսի սառը ջուրը. սառը ջուր, որ միայնության նման փշոտ է: Սև Ձկան հետ Սպիտակ Ձուկը սիրեց իր օվկիանոսը, լողաց վստահ ու չվախեցավ շնաձկներից: Գիշերները, երբ լիալուսնի շողերից մի քանիսը մի կերպ թափանցում էին օվկիանոսի այդ խորքը, երկու ձկները պառկում էին ջրիմուռներին ու Սև Ձուկը պատմում էր Սպիտակ Ձկանը ձկնորսների մասին, մյուս օվկիանոսների ու գետերի մասին: Նա պատմում էր, թե ինչպես մի անգամ՝ շնաձկից փախչելիս, դուրս էր թռել ափ մի քանի վայրկայով ու տեսել շատ մեծ ու բարձր ջրիմուռներ ու ոսկեգույն անհասկանալի փշրված քարեր: Մի ուրիշ ծեր ձուկ նրան ասել էր, որ դա ավազ է:

-Ես էլ եմ ուզում տեսնել ավազը ու մեծ ջրիմուռները,-ուրախացած ասած Սպիտակ Ձուկը:

-Եթե դու գնաս, դու էլ չես վերադառնա,-տխուր ասաց Սև Ձուկը:

-Իսկ եթե ես գնա՞մ,-հարցրեց Սպիտակ Ձուկը:

-Իմ սիրտը կցավա,-պատասխանեց Սև Ձուկը:

-Իսկ ի՞նչ է սիրտը,-հարցրեց Սպիտակ Ձուկը:

-Լսու՞մ ես այս ձայնը,-հարցրեց Սև Ձուկը,-դա իմ սիրտն է, երբ դու իմ կողքին ես:

Սպիտակ Ձուկը նայեց Սև Ձկանը:

-Ես պետք է գնամ, պետք է գտնեմ սպիտակ ձկներին: Բայց եթե դու ինձ հիշես ու չմոռանամ, ես ինձ միայակ չեմ զգա: Խնդրում եմ՝ սպասիր ինձ: Ես հետ կգամ: Չգիտեմ՝ ինչքան ժամանակ կանցնի, բայց անպայման կգամ,-ասաց Սպիտակ Ձուկը ու լողաց դեպի օվկանոսի անթափանց ջրերը:

Սև Ձուկը ամեն օր շարունակում էր լողալ, պառկել ջրիմուռներին ու լուսնի շողերին նայել, շարունակում էր ավազի ու մեծ ջրիմուռների պատկերը նորից իր մտքում կառուցել: Նա չգիտեր, թե քանի գիշերներ էր անցկացրել ջրիմուռներին պառկած, երբ Սպիտակ Ձուկը վերադարձավ:

-Ի՞նչ է փորագրված սրտի վրա, որ այսպես ցավում է,-հարցրեց Սպիտակ Ձուկը:

-Գուցե դա սե՞րն է,-ասաց Սև Ձուկը:

-Իսկ եթե սերն է, ապա ինչու՞ է ցավում, ինչու՞ է սիրտս անընդհատ ներքև ձգում,-հարցրեց Սպիտակ Ձուկը:

-Դու նույնպես զգու՞մ ես այն, ինչ ես եմ զգում,-հարցրեց Սև Ձուկը:

-Դու ինձ սպասու՞մ էիր,-հարցրեց Սպիտակ Ձուկը:

-Ոչ,-պատասխանեց Սև Ձուկը,-ես պարզապես քեզանից լավին չեմ հանդիպել:

-Իսկ եթե հանդիպեի՞ր:

-Քեզանից լավը չկա,-պատասխանեց Սև Ձուկը:

-Բայց չէ՞ որ օվկիանոսում այնքան շատ ձուկ կա:Սև Ձուկ

-Բայց չէ՞ որ ոչ մի ձուկը դու չես,-պատասխանեց Սև Ձուկը:

-Գուցե ես մնա՞մ,-հարցրեց Սպիտակ Ձուկը:

-Իսկ դու կկարողանա՞ս գնալ,-պատասխանեց Սև Ձուկը:

Նվիրենք Էրիկին կյանք…

Երբ առաջին անգամ հանդիպեցի Էրիկին,ով 10 տարեկան է, մտածեցի` նա կարող էր ստիպել, որ աշխարհը պտտվի: Այնքան էներգիայով լեցուն, մտերիմ ու հմայիչ… Միայն մի քանի վայրկյան անց հասկացա, որ նրան նախևառաջ պետք է հնարավորություն տալ ոտ99c0fdfa-92b3-4921-9be3-e84d2c569037_profileքի կանգնել: Մանկություն, որ անցել էր հիվանդանոցում և մի օր վիրահատվելու ու բուժվելու դեռ չկատարված երազանք…

Ծնվելուց երեք օր անց պարզվեց, որ Էրիկը ունի գլխուղեղի վնասվածք,

 

որը թույլ չի տալիս նրան զարգանալ մյուս երեխաների նման: Հաջորդ տասը տարիները լի էին սարսափով, հիվանդանոցներով և նրան օգնելու վերջին հույսերով: Բայց ամեն ինչ չէ, որ դեռ արված է: Էրիկը պետք է բուժում ստանա Գերմանիայում: Նրա ընտանիքը ֆինանսապես չի կարող դա անել: Էրիկի ընտանիքը կարողացել է հավաքել բուժման համար պահանջվող գումարի մի մասը:Այժմ նրանք ունենք  բոլորի աղոթքի և օժանդակության կարիքը:
Գլխի վնասվածքը վարակիչ չէ, իսկ ՍԵՐԸ… Վարակիչ է:

Հ.Գ. Ցանկացող հարցով կարող եք կապվել Էրիկի մայրիկի /+37455906019/ կամ ինձ /gohar.ghalachyan@gmail.com/ հետ:

Հնարավոր է նաև բանկային փոխանցում Յունիբանկ ՓԲԸ  հետևյալ հաշվեհամարներին,
24100278629100 AMD
24100278629102 EUR SWIFT UNIJAM22
24100278629101 USD SWIFT UNIJAM22

Ստացող՝ մայրը՝ Կարինե Հայրապետյան

********

When I met Eric for the first time, I thought he could make the world go round.  So energetic, friendly and charming.. Only a few moments later I realized that at first we must give him the opportunity to stand on his feet firmly. Childhood spent at hospital and yet not realized dream of being operated and cured one day. Not the best reality.

After three days from his birth it turned out that Eric had brain damage which did not allow him to develop like other children.  The next ten years was full of harrow, hospitals and last hopes of trying to help him. But still not many everything are done. Eric must get treatment in Germany. His family can not afford it. The family was able to raise the part of the sum needed. They still need the rest to help their little prince to overcome this and have a real teenager life.  They need everyone’s prayer and support.

Brain damage is not infectious, but LOVE is…..

P.S. You can contact Eric’s mother/+37455906019/  or write me a letter /gohar.ghalachyan@gmail.com/ with any question.

Account for bank transfer:

For transfers in EUR
Intermediary bank
Commerzbank AG, Frankfurt
Swift: Cobbadeff
Beneficiary’s bank -Unibank Armenia. Swift- UNIJAM22
Bebeficiary – Karine Hayrapetyan
EUR account NO-24100278629102

For transfers in USD
Intermediary bank
Deutche Bank trust company Americas, New York
Swift- BKTRUS33
Beneficiary’s Bank- Unibank Armenia – Swift-UNIJAM22
Beneficiary- Karine Hayrapetyan
USD account NO-24100278629101

 

Քսան տարեկանում

Տարօրինակ տարիք է քսանը… Այլևս դեռահաս չենք, բայց բավականին հասուն էլ չենք:

Քսան տարեկում մենք զգում ենք, սիրահարվում ենք, լացում ենք ու վախենում, փախնում, երես ենք թեքում մեկս մյուսից: Քսան trտարեկանում հիասթափվում ենք և հիասթափեցնում, բարկացնում ենք ու բարկանում, ստում ենք ու մեզ էլ են ստում, քանի որ քսան տարեկան ենք դեռ:

Այն, ինչ կորցնում ենք քսան տարեկանում այլևս երբեք հետ չենք բերում՝ հավատը և վստահությունը մարդկանց հանդեպ, մոտ ընկերոջը, անկեղծ զրույցները…

Կորցնում ենք երազանքները ու մնում միայնակ մեր դատարկության հետ: Քսան տարեկանում մենք կոտրվում ենք, ցավ ենք զգում, սայթաքում ենք ու ընկնում, հաճակ նաև ծնկի գալիս…

Բայց չնայած այդ ամենին քսան տարեկանում որոշում ենք ոտքի կանգնել, գրկել աշխարհը ու առաջ գնալ: Քսատ տարեկանում տոնում ենք մեր առաջին լուրջ հաղթանակը և որոշում, որ ինչ էլ լինիր, երբեք չեն կանգնելու:

Քսան տարեկանում գիշերը չենք սիրում, քանի որ այն մութ է, ցուրտ ու երկար: Եվ միայն քսանհինգում ենք հասկանում, որ մթության մեջ են ամենագեղեցիկ աստղերը երևում:

Մի կորած հիշատակարանից: Սերը տևում է երկու շաբաթ

Մոռանա՜լ, մոռանա՜լ ամեն ինչ,
Ամենին մոռանալ.
Չըսիրել, չըխորհել, չափս՛ոսալ —
Հեռանա՜լ…
Այս տանջող, այս ճնշող ցավի մեջ,
Գիշերում այս անշող
Արդյոք կա՞ իրիկվա մոռացման,
Մոռացման ոսկե շող…
Մի վայրկյան ամենից հեռանալ,
Ամենին մոռանալ.—
Խավարում, ցավերում քարանալ
Մեն-միայն…
Մոռանալ, մոռանալ ամեն ինչ,
Ամենին մոռանա՜լ…
Չըսիրել, չըտենչալ, չըկանչել,
Հեռանալ…

(Վ. Տերյան, 1908թ. )

28.07.2013

Գանձան արդեն մարդաշատ էր դառնում: Որոշեցի հեռանալ… Այս անգամ էլ Գանձայից: Կիսասառած իմ ուղեղը ինձ առաջնորդեց անծանոթ մի ճանապարհով, որն իր վերջնակետը գտավ Փարվանայի սառը ափին:  Ինձ բնավ չէր հուզում ոչ ցուրտը, որը գնալով սաստկանում էր, ոչ էլ անձրև… Նստեցի ափին, հանեցի պայուսակիցս Տերյանի <<Մշնթաղի անուրջները>> ու սկսեցի կարդալ:

Տերյանին հասկանալու համար սա էր լավագույն տեղը: Հեռվից երևում էր Գանձան, ականջիս էլ Փարվանան էր ինչ-որ բան պատմում առանց դադարի ու անշտապ: Շուրջս Տերյանի սիրելի խաղաղ երեկոն էր, մթնշաղը , ուղիները՝ ժապավենի նման, անուշ նիրհող երկիրն ու երկինքը… Իսկ ո՞րտեղ եմ ես ինքս ինձ հասկանալու: Կգա՞ այդ օրը:

Աշուն չէր, բայց անձրև էր՝ պաղ, միապաղաղ…. Հիվանդ հոգուս ցավը բթացել էր, կամ գուցե դա այն մեծ տարածությունն էր, որ չէր թողնում զգալ այն: Բայց ես դեռ հիշում էի, հիշում էի այն, ինչից հեռացել էի…  Հեռացել էի կիսատ ասված խոսքերը, կիսատ մնացած մտքերից, կիսատ հույսերից ու իմ կիսատ աշխարհից: Իմ վերհուշի մեջ դրանք թաքնվել էին ու դողում էր այն վախով, որ կարող էին ջնջվել առհավետ: Եվ թող ասեին մարդիկ, որ անտարբեր էի, անուշադիր,  թող ասեին, որ անհոգի էի ու պարզապես լքել էի…

Փարվանա լիճ

Սառած ոտքերս գրեթե չէի զգում, բայց, նստած լճի ափին՝ քամուն դեմ հանդիման, շարունակում էի կարդալ… Քամին երբեմն իր հետ բերում էի լճի սառը կաթիլները, որոնք մեկ առ մեկ դիպչում էին գրքի էջերին ու այդտեղ էլ գտնում իրենց փոքր թռիչքի վերջին հանգրվանը: Չկար միաձայն ու աղոտ իմ առօրյան: Միայն Տերյանական կախարդական խոսքերն էին սահում իմ ուղեղում: Ես դեռ չգիտեի, որ այդ օրվանից այլևս ի զորու չէի լինելու գրել, մտածել… Իսկ եթե մտածեի էլ, ապա միայն Տերյանական մտքերով ու խոսքերով: Այդ սառը ջրից ահավոր միայն մենություն էր… Իսկ ես կորած էի, կորած… Գտնել պետք չէր ինձ:

Երբ ես հեռանամ, ինձ կմոռանան: Եվ թող մոռանան: Թող այդպես միշտ էլ մնամ հեռավոր, օտար բոլորին և այնքան ծանոթ: Թող որ ես չզգամ, որ փնտրել են ինձ, լսել իմ մասին կամ գուցե հիշել: Եվ անթափանց այդ ալիքներում էր, որ պետք է մեռներ իմ հույսը՝  այդպես էլ չհասցնելով ապրել:

Անանց էր օրը, թախիծն էլ՝ անսպառ: Աչքրես կտրեցի գրքից ու նայեցի շուրջս տարածված մշուշին:  Այն իջնում էր դիմացի սարերից: Այնքան արագ էր իջնում, որքան որ կյանքն էր արագ փոխվում. Մեկ վայրկյան, մեկ ակնթարթ ու ամեն ինչ արդեն ուրիշ էր, ուրիշ էին մարդիկ, քաղաքը, ուրիշ էի նաև ես… Միայն մի հարց բարձր գոռաց իմ սրտում. <<Ինչու՞>>:  Ու պատասխանն էլ անհաս մի տեղից անհոգ հասավ ականջիս. <<Քանզի սերը տևում է երկու շաբաթ… >>

Եվ նորից քայլում էի անձրևի հետ: Անձրև էր, թեև աշուն չէր, սառն էր, թեև աշուն չէր: Տերևներ էլ չկայն՝ դեղնած ու մաշված: Հեռացել էի, թեև վերադարձիս ոչ ոք չէր սպասում:

***

Անցան օրերը, սահմանները՝ նույնպես: Տարածությունն էլ դարձավ այնքան չնչին: Իսկ ես թշվառ եմ այնքան, թշվառ այս անմեկին օրերի վազքում:

Ամառն էլ անցավ, աշունը եկավ. իմ գեղեցիկ աշունը՝ լուռ ու մենավոր: Աշունը եկավ, որ քայլի կողքիս, որ ամեն հարցիս նայի անխռով իր խոր հայացքով ու ամեն անգամ նույն սառը ձայնով ասի, որ սերը տևում է երկու շաբաթ:

…Անձրև է, աշուն… Ինչո՞ւ ես հիշում,
Հեռացած ընկեր, մոռացած ընկեր,
Ւնչո՞ւ ես հիշում.
Դու այնտեղ էիր, այն աղմկահեր
Կյանքի մշուշում…
Դու կյա՛նքն ես տեսել, դու կյա՛նքն ես հիշում —
Ոսկե տեսիլնե՜ր, անուրջների լո՜ւյս…
Ես ցուրտ մշուշում.
Իմ հոգու համար չկա արշալույս —
Անձրև՜ է, աշո՜ւն…

(Վ. Տերյան, 1906)

Ս. ՆԵՐՍԵՍ ՇՆՈՐՀԱԼԻ “ՀԱՒԱՏՈՎ ԽՈՍՏՈՎԱՆԻՄ” (English, Русский)

Սբ. Ներսես Շնորհալի  St. Nerses the Graceful
Սբ. Ներսես Շնորհալի
St. Nerses the Graceful

ԱՂՕԹՔ ՊԻՏԱՆԻՔ ԻԻՐԱՔԱՆՉԻԻՐ ԱՆՁԻՆ ՀԱՎԱՏԱՑԵԼՈՑ Ի ՔՐԻՍՏՈՍ

ԱՐԱՐԵԱԼ ՍՐԲՈՅՆ ՆԵՐՍԵՍԻ ՇՆՈՐՀԱԼԻՈՅ ՀԱՅՈՑ ԿԱԹՈՂԻԿՈՍԻ

Ա

Հաւատով խոստովանիմ

Եւ երկիր պագանեմ քեզ,

Հայր եւ Որդի եւ սուրբ Հոգի.

Անեղ եւ անմահ բնութիւն.

Արարիչ հրեշտակաց եւ մարդկան

Եւ ամենայն եղելոց.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Բ

Հաւատով խոստովանիմ

Եւ երկիր պագանեմ քեզ,

Անբաժանելի լոյս,

Միասնական սուրբ Երրորդութիւն

Եւ մի Աստուածութիւն,

Արարիչ լուսոյ եւ հալածիչ խաւարի.

Հալածեա ի հոգւոյ իմմէ

Զխաւար մեղաց եւ անգիտութեան.

Եւ լուսաւորեա զմիտս իմ ի ժամուս յայսմիկ՝

Աղօթել քեզ ի հաճոյս

Եւ ընդունիլ ի քէն զխնդրուածս իմ.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Գ

Հայր երկնաւոր Աստուած ճշմարիտ,

Որ առաքեցեր զՈրդիդ քո սիրելի

Ի խնդիր մոլորեալ ոչխարին.

Մեղայ յերկինս եւ առաջի քո.

Ընկալ զիս որպէս զանառակ որդին.

Եւ զգեցո ինձ զպատմուճանն զառաջին՝

Զոր մերկացայ մեղօք,

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Դ

Որդի Աստուծոյ Աստուած ճշմարիտ,

Որ խոնարհեցար ի հայրական ծոցոյ

Եւ առեր մարմին ի սրբոյ կուսէն Մարիամայ

Վասն մերոյ փրկութեան՝

Խաչեցար եւ թաղեցար

Եւ յարեար ի մեռելոց

Եւ համբարձար փառօք առ Հայր.

Մեղայ յերկինս եւ առաջի քո.

Յիշեա զիս որպէս զաւազակն՝

Յորժամ գաս արքայութեամբ քով.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Ե

Հոգի Աստուծոյ՝ Աստուած ճշմարիտ,

Որ իջեր ի Յորդանան եւ ի վերնատունն

Եւ լուսաւորեցեր զիս մկրտութեամբ սուրբ աւազանին՝

Մեղայ յերկինս եւ առաջի քո.

Մաքրեա զիս վերստին աստուածային հրով քով՝

Որպէս հրեղէն լեզուօք զառաքեալսն.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Զ

Անեղ բնութիւն,

Մեղայ քեզ մտօք իմովք.

Հոգւով եւ մարմնով իմով.

Մի յիշեա զմեղս իմ զառաջինս՝

Վասն անուանդ քում սրբոյ.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Է

Տեսող ամենայնի

Մեղայ քեզ,

Խորհրդով, բանիւ եւ գործով.

Ջնջեա զձեռագիր յանցանաց իմոց

Եւ գրեա զանուն իմ ի դպրութեան կենաց.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Ը

Քննող գաղտնեաց,

Մեղայ քեզ կամայ եւ ակամայ,

Գիտութեամբ եւ անգիտութեամբ.

Թողութիւն շնորհեա մեղաւորիս.

Զի ի ծննդենէ սուրբ աւազանին

Մինչեւ ցայսօր մեղուցեալ եմ

Առաջի աստուածութեանդ քո,

Զգայարանօք իմովք,

Եւ ամենայն անդամօք մարմնոյս.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Թ

Ամենախնամ Տէր,

Դիր պահապան աչաց իմոց

Զերկիւղ քո սուրբ

Ոչ եւս հայիլ յայրատ.

Եւ ականջաց իմոց՝

Ոչ ախորժել լսել զբանս չարութեան.

Եւ բերանոյ իմոյ՝ ոչ խօսիլ զստութիւն.

Եւ սրտի իմոյ՝ ոչ խորհիլ զչարութիւն.

Եւ ձեռաց իմոց՝ ոչ գործել զանիրաւութիւն.

Եւ ոտից իմոց՝

Ոչ գնալ ի ճանապարհս անօրէնութեան.

Այլ ուղղեա զշարժումն սոցա

Լինիլ ըստ պատուիրանաց

Քոց յամենայնի.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Ժ

Հուր կենդանի Քրիստոս,

Զհուր սիրոյ քո, զոր արկեր յերկիր՝

Բորբոքեա յանձն իմ,

Զի այրեսցէ հոգւոյ իմոյ.

Եւ սրբեսցէ զխիղճն մտաց իմոյ.

Եւ մաքրեսցէ զմեղս մարմնոյ իմոյ.

Եւ վառեսցէ զլոյս գիտութեան քո ի սրտի իմում,

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԺԱ

Իմաստութիւն Հօր Յիսուս,

Տուր ինձ զիմաստութիւն,

Զբարիս խորհիլ եւ խօսիլ եւ գործել

Առաջի քո յամենայն ժամ.

Ի չար Խորհրդոց՝ ի բանից եւ ի գործոց

Փրկեա զիս.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԺԲ

Կամեցող բարեաց Տէր կամարար,

Մի թողուր զիս ի կամս անձին իմոյ գնալ.

Այլ առաջնորդեա ինձ

Լինիլ միշտ ըստ կամաց քոց բարեսիրաց.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԺԳ

Արքայ երկնաւոր,

Տուր ինձ զարքայութիւն քո,

Զոր խոստացար սիրելեաց քոց.

Եւ զօրացո զսիրտ իմ

Ատել զմեղս

Եւ սիրել զքեզ միայն

Եւ առնել զկամս քո.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԺԴ

Խնամող արարածոց,

Պահեա նշանաւ խաչի քո

Զհոգի եւ զմարմին իմ՝

Ի պատրանաց մեղաց,

Ի փորձութեանց դիւաց,

Եւ ի մարդոց անիրաւաց,

Եւ յամենայն վտանգից հոգւոյ եւ մարմնոյ.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԺԵ

Պահապան ամենայնի Քրիստոս,

Աջ քո հովանի լիցի ի վերայ իմ

Ի տուէ եւ ի գիշերի.

Ի նստիլ ի տան,

Ի գնալ ի ճանապարհ,

Ի ննջել եւ ի յառնել,

Զի մի երբէք սասանեցայց.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԺԶ

Աստուած իմ, որ բանաս զձեռն քո

Եւ լնուս զամենայն արարածս

Ողորմութեամբ քով,

Քեզ յանձն առնեմ զանձն իմ.

Դու հոգա եւ պատրաստեա

Զպէտս հոգւոյ եւ մարմնոյ իմոյ

Յայսմհետէ մինչեւ յաւիտեան.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԺԷ

Դարձուցիչ մոլորելոց,

Դարձո զիս ի չար սովորութեանց իմոց

Ի բարի սովորութիւն.

Եւ բեւեռա ի հոգի իմ սոսկալի օր մահուն,

Եւ զերկիւղ գեհենոյն,

Եւ զսէր արքայութեանն.

Զի զղջացայց ի մեղաց

Եւ գործեցից զարդարութիւն

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԺԸ

Աղբիւր անմահութեան.

Աղբերացո ի սրտէ իմմէ զարտասուս ապաշխարութեան

Որպէս պոռնկին.

Զի լուացից զմեղս անձին իմոյ՝

Յառաջ քան զելանելն իմ յաշխարհէս.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԺԹ

Պարգեւիչ ողորմութեան,

Պարգեւեա ինձ

Ուղղափառ հաւատով,

Եւ բարի գործով,

Եւ սուրբ մարմնոյ

Եւ արեան քո հաղորդութեամբ

Գալ առ քեզ.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Ի

Բարերար Տէր,

Հրեշտակի բարւոյ յանձն արասցես զիս՝

Քաղցրութեամբ աւանդել զհոգի իմ.

Եւ անխռով անցուցանել ընդ չարութիւն այսոցն՝

Որք են ի ներքոյ երկնից.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԻԱ

Լոյս ճշմարիտ Քրիստոս,

Արժանաւորեա զհոգի իմ ուրախութեամբ տեսանել

Զլոյս փառաց քոց

Ի կոչման աւուրն

Եւ հանգչել յուսով

Բարեաց յօթեւանս արդարոց

Մինչեւ յօր մեծի գալստեան քո.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԻԲ

Դատաւոր արդար,

Յորժամ գաս փառօք Հօր դատել

Զկենդանիս եւ զմեռեալս՝

Մի մտաներ ի դատաստան

Ընդ ծառայի քում,

Այլ փրկեա զիս ի յաւիտենական հրոյն

Եւ լսելի արա ինձ

Զերանաւէտ կոչումն արդարոց՝

Յերկնից արքայութիւնդ.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԻԳ

Ամենաողորմ Տէր,

Ողորմեա ամենայն հաւատացելոց ի քեզ՝

Իմոց եւ օտարաց,

Ծանօթից եւ անծանօթից,

Կենդանեաց եւ մեռելոց.

Շնորհեա եւ թշնամեաց իմոց

Եւ ատելեաց զթողութիւն,

Որ առ իս յանցանաց.

Եւ դարձո զնոսա ի չարեացն,

Զոր ունին վասն իմ,

Զի ողորմութեան քում արժանի եղիցին.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԻԴ

Փառաւորեալ Տէր,

Ընկալ զաղաչանս ծառայի քո՝

Եւ կատարեա ի բարի զխնդրուածս իմ

Բարեխօսութեամբ սրբուհւոյ Աստուածածնին,

Եւ Յովհաննու Մկրտչին,

Եւ սրբոյն Ստեփաննոսի Նախավկային,

Եւ սրբոյն Գրիգորի մերոյ Լուսաւորչին,

Եւ սրբոց առաքելոց եւ մարգարէից,

Եւ վարդապետաց, եւ մարտիրոսաց

Եւ սրբոց հայրապետաց, եւ ճգնաւորաց

Եւ կուսանաց, եւ ամենայն սրբոց քոց,

Երկնաւորաց եւ երկրաւորաց,

Եւ քեզ փառք եւ երկրպագութիւն

Անբաժանելի սուրբ Երրորդութեանդ,

Յաւիտեանս յաւիտենից, ամէն:

This unique Prayer (Havadov Khosdovanim) (I confess with Faith) by Catholicos St. Nerses the Graceful has been translated into several languages and bears the immeasurable faith, trust, and absolute hope of the Pontiff’s soul towards God. The twenty-four prayers are for each hour of the day and are intended to provide comfort of the spirit, peace and spiritual strength. The Flame of the Holy Spirit shall never quench within him who prays with St. Nerses Shnorhali with Faith.

I Confess with Faith

1

I confess with, adore You, o Father, Son and Holy Spirit, uncreated and immortal Essence, Creator of angels, of men, and of all that exists. Have mercy on Your creatures.

2

I confess with faith and worship You, invisible Light, simultaneously both Holy Trinity and One Lord: Creator of Light and dispeller of darkness, dispel from my soul the darkness of sin and ignorance, and enlighten my mind at this moment that I may pray to you according to Your will, and receive from you all that I ask. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

3

heavenly Father and true God, who sent Your beloved Son to seek the lost sheep, I have sinned against Heaven and before You, receive me as the Prodigal Son, and clothe me with the garment of which I was deprived by sin. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

4

Son of God, and true God, who came down from the bosom of the Father, and was incarnate by the Holy Virgin Mary for our redemption; was crucified, and buried, and raised from the dead, and ascended to the Father, I have sinned against Heaven, and before You, remember me like the penitent thief, when You come into Your Kingdom. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

5

Spirit of God, and true God, who descended on the river Jordan, and into the upper-room; who enlightened me by the baptism of the Holy Fountain, I have sinned against Heaven and before you, purify me again with your divine fire, as you did the Apostles with fiery tongues. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

6

Uncreated essence, i have sinned against You with my mind, with my soul, and my body, do not remember my former sins, for the sake of Your Holy Name. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

7

Beholder of all, I have sinned against You, in thought, word, and deed; blot out the handwriting of my offenses and write my name in the Book of Life. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

8

Searcher of secret things, I have sinned against You, willfully and inadvertently, knowingly and unknowingly. Grant forgiveness to me a sinner; for from the birth of the Fountain until this day, I have sinned before You Lord, will all my senses, and in all the members of my body. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

9

O Lord, protector of all, instill Your Holy fear in me that my eyes may no more look lustfully, that my ears may no more delight in hearing evil, that my mouth may no more speak lies, that my heart may no more think evil, that my hands may no more do injustice, that my feet may no more walk in paths of iniquity. but direct all my actions such that i do Your will in everything. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

10

O Christ, who is a growing fire, inflame my soul with the fire of Your love, which You have shed on the earth, that it may consume the stains of my soul, clear my conscience, purify my body from sin, and kindle in my heart the Light of Your knowledge. Have mercy on your creatures and especially on me, a great sinner.

11

Jesus, wisdom of the Father, give me the wisdom to think, to speak and to do what is good in Your eyes; keep me away from evil thoughts, words and deeds. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

12

O Lord, who has willed all that is good, and who is the director of the will, allow me not to follow the inclinations of my heart; but lead me to always walk according to your good pleasure. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

13

Heavenly King, grant me your Kingdom, which You have promised to Your beloved; and strengthen my heart to hate sin, to love You alone, and to do Your will. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

14

Upholder of all creatures, preserve by the sign of Your Cross my soul and body, from the allurements of sin, from the temptations of the devil, from evil men, and from all dangers physical and spiritual.

Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

15

O Christ, who is the keeper of all. Let Your right hand guard and shelter me day and night; when i walk on the road, when i lie down, and when i wake up, that i may never fall. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

16

O my God, who has opened your hand, and filled all creatures with Your bounty, unto You I commit my being; take charge of me, and provide all things needful for my soul and body, from this time forth for evermore. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

17

You that bring back the wandering, convert me from me from my evil thoughts to good ones; and imprint on my soul the dreadful day of death, the fear of hell, and the love of Your Kingdom, that I may repent my sins, and do righteousness. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

18

Fountain of immortality, cause the tears of repentance to flow from my heart, as from Mary Magdalene, that I may wash away the sins of my soul, before I depart this world. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

19

Grantor of mercy, grant me to come to You in Orthodox faith, through good works and the communion of Your Holy Body and Blood. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

20

Bounteous Lord, commit me to a good angel, who may deliver up my soul in peace, and convey it undisturbed through the malice of wicked Spirits to heavenly places. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

21

O Christ, who is the true Light, make my soul worthy to behold the Light of Your Glory with joy, in that day when You call me; and also to rest in the hope of good men, in the mansion of the Just, until the Great Day of Your Coming. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

22

O rightful Judge, when You come with the glory of the Father to judge the living and the dead, do not sit in the judgment of me, Your servant; but save me from the eternal fire, and make me also hear Your Blessed Voice when You call Your righteous ones to enter into Your heavenly Kingdom. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

23

All merciful Lord, have mercy on all believers in You, those who are close to me and those whom I know, those whom I don’t know, those who are living and whose who are dead. Forgive my enemies and those who hate me the offenses they have committed against me, and turn them away from the malice they hold toward me, that they too may be worthy of Your mercy. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

24

O Glorious Lord, receive the prayers of Your servant, and fulfill my petitions for my good, through the intercession of the Holy Mother of God, and John the Baptist, and the first martyr St. Stephen, and St. Gregory our Illuminator, and the Holy Apostles, Prophets, Martyrs, Patriarchs, Hermits, Virgins, and all Your Saints in Heaven and on Earth. Unto You, o indivisible Holy Trinity, be Glory and worship for ever and ever. AMEN.†

Source: http://www.myspace.com/embassadorofchrist/blog/325257908

«С верою исповедую»

Нерсес Шнорали (Благодатный)

(1102 – 1173гг.)

Один из отцов Армянской Апостольской Церкви Нерсес Шнорали происходил из княжеского рода Пахлавуни, был правнуком князя Григория Магистра, а также младшим братом католикоса Григория III, который лично готовил брата к духовному служению и в 1120 году посвятил его в монахи. А, в 1166 году, он же рукоположил Нерсеса в католикоса и объявил наследником патриаршего престола.

Этому талантливому рабу Божьему принадлежат такие шедевры армянской духовной поэзии, как: «Слово о вере» и «Сын Иисус», историко-патриотическая поэма «Плач на взятие Эдессы», а также почитаемая и очень любимая народом молитвы – «С верою исповедую», переведенная на 33 языка мира. Как духовный пастырь, он святыми своими молитвами, сочинил прекрасные душеполезные шараканы, которые включены в Церковный канон.

Но его концептуальным трудом признается знаменитое «СОБОРНОЕ ПОСЛАНИЕ», которое в нравственно-христианском духе воспитало не одно поколение.

Этот Божий сосуд мечтал о единой, вселенской христианской Церкви, которая, приняв изначальное вероисповедание Христа Господа, проповеданное через апостолов, вернется к своим животворящим истокам.

ЗА СВОЕ ПРЕДАННОЕ СЛУЖЕНИЕ ГОСПОДУ БОГУ, АРМЯНСКАЯ АПОСТОЛЬСКАЯ ЦЕРКОВЬ ПРИЧИСЛИЛА НЕРСЕСА ШНОРАЛИ К ЛИКУ СВЯТЫХ.

И сказал Иисус: Бодрствуйте и молитесь,

чтобы не впасть в искушение. (Лука 22.46)

1. С верою исповедую и поклоняюсь Тебе, Отец и Сын и Дух Святой, Сущность несотворенная и бессмертное Естество, Создатель ангелов и людей и всего сущего. Помилуй Твои создания и меня многогрешного.

2. С верою исповедую и поклоняюсь Тебе, Свет неделимый, единосущная Святая Троица и единое Божество, Создатель света и гонитель тьмы, изгони из души моей мрак грехов и неведения, и просвети в этот час мой разум, чтоб радостно помолиться Тебе, и принять от Тебя просимое мною. И помилуй…

3. Отец небесный, Бог истинный, пославший возлюбленного Сына Своего искать заблудшую овцу! Согрешил я против неба и пред Тобою; прими меня как блудного сына, и облачи в ризу изначальную, совлеченную с меня грехом. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

4. Сын Божий, Бог истинный, нисшедший из недра Отчего, воплотился от Святой Девы Марии, ради нашего спасения, был распят, погребен и воскрес из мертвых и вознесся во славе к Отцу! Согрешил я против неба и пред Тобою. Помяни меня как разбойника в пришествии Царствия Твоего. И помилуй…

5. Дух Божий, Бог истинный, нисшедший на Иордан и в Горницу, и просветивший меня крещением в Святой Купели! Согрешил я против неба и пред Тобою. Очисти меня вновь Божественным огнем Твоим, как святых апостолов – огненными языками. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

6. Несотворенное Естество! Согрешил я пред Тобою и мыслями моими, и душою моею и телом моим, не поминай грехов моих первых, ради имени Твоего Святого. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

7. Всевидящий Боже! Согрешил я пред Тобою помыслом, словом и делом. Вычеркни рукопись преступлений моих, в Книгу Жизни. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

8. О Тайновидец! Согрешил я пред Тобою волею и неволею, ведая и неведая. Даруй отпущение мне грешному, ибо от рождения в Святой Купели по сей день грешил пред Божеством Твоим, своими чувствами и всеми членами тела моего. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

9. Всезаботливый Господь! Приставь стражем глаз моих страх Твой Святой, чтоб отныне не взирали вожделенно, и к ушам моим – дабы не желали слушать речи злые, и к устам моим – дабы не произносили лжи, и сердцу моему – дабы не помышляло злое, и к рукам моим – дабы не творили неправедное, и к ногам моим – дабы не ходили путем беззакония, но направь их движения всегда быть в соответствии с заповедями Твоими. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

10. Огонь живой – Христос! Огонь любви Твоей, посланный Тобой на землю, воспламени во мне, да сожжет он пороки души моей, и освятит совесть помышлений моих, и очистит прегрешения тела моего, и зажжет свет познания Твоего в сердце моем. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

11. Премудрость Отца – Иисус! Дай мне мудрости мыслить, говорить и творить добро пред Тобою всякий час, упаси меня от злых помыслов, речей и деяний. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

12. Благожелатель, Господь угодливый! Не допусти меня следовать воле своей, а веди меня путем богоугодной воли Твоей. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

13. Царь небесный! Дай мне Царство Твое, обещанное возлюбленным Твоим, и укрепи сердце мое дабы ненавидеть грехи, и любить лишь Тебя, и исполнять волю Твою. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

14. Попечитель творений! Храни знамением Креста Твоего душу и тело мое от греховных соблазнов, от дьявольских искушений, от людей неправедных, и от опасности души и тела. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

15. Хранитель всех – Христос! Да будет Десница Твоя осенять меня днем и ночью, находясь ли дома, идя ли в дорогу, спящего и бодрствующего, дабы никогда не содрогаться. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

16. Боже мой, отверзающий руку Твою и наполняющий все творения милостью Своею, Тебе вручаю душу мою, Ты позаботься и подготовь потребности души и тела моего, отныне и вовеки. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

17. Обращающий заблудших! Отврати меня от дурных привычек моих к благонравию, и запечатлей в душе моей день смерти и страх геенны, и любовь Царствия небесного, дабы я раскаялся в грехах и творил праведное. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

18. Источник Бессмертия! Источи из сердца моего слезы раскаяния, как у блудницы, дабы омыть грехи души моей прежде ухода из мира сего. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

19. Даритель милости! Одари меня праведной верой, добрыми делами, и Святым причастием Плоти и Крови Твоей придти к Тебе. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

20. Благодетельный Господь! Поручи меня доброму ангелу, дабы с миром отдать мою душу, и безмятежно перейти через козни демонов поднебесных. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

21. Свет Истинный – Христос! Удостой душу мою с радостью узреть сияние Славы Твоей в день призыва моего, и упокоиться в благостной надежде в пристанище праведников до дня Великого пришествия Твоего. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

22. Судья Праведный! Когда грядешь во славе отца судить живых и мертвых, не призывай к суду раба Твоего, но избавь меня от вечного огня, и дай мне услышать блаженный призыв праведных в Царство Твое небесное. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

23. Всемилостивейший Господь! Помилуй всех верующих в Тебя – сродников моих и чужих, знакомых и незнакомых, живых и мертвых. Прости также врагам моим и ненавидящим меня грехи, совершенные против меня, и отврати их от зла питаемого ко мне, дабы удостоились милости Твоей. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

24. Прославленный Господь! Внемли мольбам раба Твоего и во благо исполни прошения мои, заступничеством Святой Богородицы, и Иоанна Крестителя, и святого Первомученика Стефана, и святого Григория Просветителя нашего, и святых апостолов, пророков, наставников, мучеников, патриархов, подвижников, святых дев, отшельников, и всех Твоих святых небесных и земных.

И Тебе, Нераздельной Святой Троице,

слава и поклонение во веки веков.

Аминь.

Նա իմ հարևանն է… Մկրտություն 81 տարեկանում

81 տարեկան Օֆելյա տատիկը ապրում է Սևան քաղաքում: Նա ապրում է միայնակ..

Դուստրը ապրում է Երևանում, երբեմն այցելում է ծեր տատիկին: Իսկ թոռնուհին, ում հենց Օֆելյա տատիկն է մեծացրել, ապրում է Գերմանիայում:  Նա ինքն է իր համար ամեն օր ճաշ պատրաստում, գնում խանութ, նեղվում է, որ խանութից գալուց հարևանները նայում են, թե ինչ է գնել: Օֆելյա տատիկի հեռուստացույցն էլ արդեն չի աշխատում: Համաձայնե՛ք, որ ոչ այնքան նախանձելի ծերություն: Բայց փոխարենը նա ունի գրքեր, թերթեր, հոդվածներ և գիտելիքների անսպառ պաշար: Գիտի ամեն ինչի ու բոլորի մասին՝ սկսած Արքայադուրս Դիանայի ծագումնաբանությունից մինչ Լեոնարդո դա Վինչի: Իսկ այն, ինչ չգիտի, պարզապես հարցնում է:

Օֆելյա տատիկը առաջին միայնակ տատիկն էր, ում Մանան քրիստոնեական երիտասարդական ծրագրի ՆԱ ԻՄ ՀԱՐԵՎԱՆՆ Է ակցիա շրջանակներում երիտասարդները այցելեցին ու պատրաստեցին կարճ ֆիլմ:/Ֆիմը կարող եք դիտել ստորև:/  Ֆիլմի հիմանական մասը նկարահանելուց հետո, երբ Օֆելյա տատիկի հետ սուրճ էինք խմում, տատիկը ասաց, որ մկրտված չէ ու ցանկանում է մկրտվել: Ուղիղ երկու շաբաթ անց՝ հուլիսի 5-ին, Սևան քաղաքի Ցանաքաբերդի Սբ. Գևորգ եկեղեցում տեղի ունեցավ Օֆելյա տատիկի մկրտությունը:

1001293_510523475687095_217808395_n 1002107_510523332353776_618428595_n 1002243_510523449020431_1650624868_n 1012300_510523595687083_899686772_n
1017307_510523495687093_1595770675_n

Քահանան տատիկին տվեց նաև հոգևոր անուն՝ Վառվառա: Իսկ կնքահայրն էլ Մանանա ծրագրի մասնակից 21-ամյա Տիգրանն է:

Մկրտությունից հետո, երբ Օֆելյա տատիկին հարցրեցին, թե ինչ է զգում, ասաց, որ հանգստություն է զգում: Սա է հավանաբար այն, ինչի կարիքը ծերության բեռը միայնակ տանող տատիկը ամենաշատը ունի: Վստահաբար, նա իրեն այլևս այդքան միայնակ չի զգում:

Օֆելյա տատիկի հետ կարող եք ծանոթանալ այստեղ՝

Մեր շրջապատում ապրող միայնակ ծերերը կարիք ունեն մեր ուշադրության, շփման և հոգատարության: Պետք է նրանց երբեմն այցելել, ուղղակի լսել այն, ինչ պատմում են, ժպտալ, նրանց համար մի բաժակ սուրճ պատրաստել ու երբեք չմոռանալ, որ մենք էլ ենք մի օր ծերանալու:

Հ.Գ. Մկրտության խորհրդի մասին ամբողջական տեղեկությունը կարող եք ստանալ Սպասավորի բլոգից:

Մի կորած հիշատակարանից: Ուշացած սպանություն…

Փետրվար, 1993 թ

Սառած քաղաքի ձյունածածկ փողոցով մի երիտասարդ կին էր արագ քայլում: Քայլում էր վստահ: Շտապում էր: Նա այնքան էր շտապում, չմաքրեց  ձյունոտ ոտքերը, այլ  նույնիսկ չէր էլ անդրադարձել, որ  երկու զավակների համար նախաճաշ չի պատրաստել:

Բարձրացավ մի քանի հարկ, մոռացավ, թե որ հարկ է հասել: Կանգնեց, նայեց աստիճանների կողքին գրված ցուցանակին: Եվս մի հարկ էլ բարձրացավ: Սկսեց քայլել խավար միջանցքով: Խավարը այդ ժամանակի համար նորմալ էր, բնականին գրեթե մոտ:  Մի կերպ կարողանում էր կարդալ միջանցքով մեկ տարածվող դռների վրա գրված անունները:

-Չէ.. Սա էլ չէ… Այս մեկն էլ չէ… Ահա՜, գտա…

Դուռը թակեց: Ոչ մի արձագանք: Նորից թակեց: Փորձեց բացել, բայց անօգուտ: Դուռը կողպված էր: Չհասկավաց, թե ինչու: Միջանցքի խավարում հանկարծ հայտնվեց սպիտակ խալաթով բուժքույրը: Կինը զարմացած նայեց նրան:

-Բժիշկը այստեղ չէ,- միանգամից ասեց նա՝ գուշակելով կնոջ հարցը:

-Ե՞րբ է գալու,- հարցրեց կինը:

-Չգիտեմ,- գրեթե լացելով ասեց բուժքույրը:-Մեկնել է Ղարաբաղ:

Բուժքույրը փորձեց թաքցնել արցունքերը, բայց չստացվեց: Նա առաջարկեց կնոջը, որ հետևի իրեն: Նրանք մտան մի սենյակ՝ լուսավոր և դասավորված: Բուժքույրը նստեց իր աթոռին, իսկ կինը տեղավորվեց նրա դիմաց: Դրան հաջորդեց լռությունը: Ղարաբաղ բառը մահվան ազդակ էր, որ նրանց երկուսի գլխից չէր հեռանում: Այն զրնգում էր ու ամեն մի վայրկյանին իր սարսափը ավելի տարածում:

-Բայց մենք այսօրվա համար պայմանավորվել էինք,-լռությունը առաջինը խախտեց կինը:

-Գիտեմ: Նա երեկոյան որոշեց, որ պետք է մեկնի ռազմադաշտ: Ինձ էլ այստեղ թողեց,- պատմեց բուժքույրը, ով մի քանի տարի էր, ինչ ամուսնացած էր բժշկի հետ: – Սարսափում եմ այն մտքից, որ կարող է էլ երբեք նրան չտեսնեմ: Բայց…

Բուժքույրը լռեց: Իր խոշոր աչքերը սևեռեց կնոջ վրա:

-Ես առավոտից Ձեզ էի սպասում: Գիտեի, որ գալու եք: Գիտեք, այս տարիների ընթացքում, ինչ մենք ամուսնացած ենք, մեզ այդպես էլ չի հաջողվում երեխաներ ունենալ: Ամեն անգամ, երբ Ձեր նման մեկը գալիս է այստեղ, նայում եմ ու չեմ հասկանում, թե ինչպես կարող եք սպանել սեփական երեխային: Ես ամեն գիշեր երազում եմ, որ նման մի հրաշք իմ հետ կատարվի և լինեմ Ձեր փոխարեն: Բայց ոչ: Ստիպված եմ այս ամենին հանդիսատեղի կարգավիճակով դիտել: Ամուսինս Ձեզ այստեղ կանչեց, որ խոսի Ձեզ հետ, փորձի  համոզել, որ չանեք այն, ինչ ուզում եք անել, որ չսպանեք այն մեկին, ով դեռ չի ծնվել:

-Դուք չեք հասկանում, մենք երկու երեխա արդեն ունենք: Երրորդին ի վիճակի չենք լինի պահել: Ամուսինս հիմնական աշխատանք չունի: Բնակարանն էլ վարձով է: Մենք…

-Կարևոր չէ,-ընդհատեց բուժքույրը,- ոչիչն էլ կարևոր չէ: Միայն թե պետք չէ նրան սպանել: Թեկուզ մի խնամեք նրան, հանձնեք մանկատուն: Ես համաձայն եմ ինքս պահել նրան: Տվե՛ք նրան ինձ, երբ նա կծնվի: Ոչ ոք երբեք չի իմանա այս ամենի մասին, ես Ձեզ խոսք եմ տալիս:

-Փաստորեն Ձեր ամուսինը ինձ դրա համար էր կանչել այստեղ: Իսկ ինձ ասեց, որ կօգնի ազատվեմ նրանից:

-Նա երբեք անմեղ երեխայի չի սպանի: Նա մարդսպան չէ,այլ բժիշկ,-բուժքրոջ սպառնալիքի նմանվող ձայնը տարածվեց սենյակում:

-Պարզ է,- ասաց կինը: Նա ոտքի կանգնեց, որ դուրս գար սենյակից: Բուժքրոջ ձայնը հասավ նրա ականջին.

-Լավ մտածե՛ք, ես պատրաստ եմ նրան պահել, միայն թե մի սպանեք նրան:

Կինը դուրս եկավ սենյակից: Մտքերը խառնվել էին: Բազմիցս էին նման հոգեվիճակով կանայք դուրս եկել այս բժշկի սենյակից: Նա շատերին էր համոզել, որ չսպանեն իրենց դեռ չծնված երեխային: Բայց այս մեկը անդրդվելի էր: Նա չէր ուզում ևս մեկ զավակ ունենալ: Չէր էլ ցանկանում ինչ-որ մեկին երջանկացնել: Կինը քայլում էր անորոշ, ձյունն էլ գալիս էր անհոգ: Հիվանդանոցի պատուհանից բուժքույրը դեռ նայում էր կնոջ հետևից այն հույսով, որ վերջինիս հաստատակամությունը գոնե մի փոքր թուլացավ: Իսկ եթե ոչ, ապա….

 

Հուլիս, 2012թ.  

Հերթական անգամ Հայաստանը ցնցվեց ադրբեջանցի դիպուկահարի գնդակից մահացած զինվորի բոթով: Հերթական անգամ լրագորղներն աղմուկ բարձրացրեցին, ադրբեջանցիները հերքեցին, իսկ ծառայակից զինվորները պարզապես լռեցին:

Ոչ ոք այդքան սուր ցավ չզգաց իր սրտում, որքան մահացած զինվորի մայրը: Օրերով նա չէր կարողանում հավատալ իրականությանը: Թվում էր սարսափ էր, որից պետք է արթնանար: Ամիսներն էլ անցնում էին, ցավը բթանում էր, բայց չէր անհետանում: Չէր էլ անհետանալու: Եղածի մեջ մեղադրում էր բոլորին, մարդկանց և Աստծուն:

Երեկոներն էր միայն մի քիչ թեթևանում իր ցավը, երբ իր երկու զավակները և ամուսինը տուն էին գալիս աշխատանքից: Միակ սփոփանքն այն էր, որ շուտով ծնվելու էր իր առաջնեկ թոռնիկը՝ ավագ որդու տղան: Անունն էլ արդեն որոշել էր. նրան անվանելու էր իր զոհված որդու անունով:

Հարսի խնդրանքով մի օր որոշեց վերջինիս ուղեկցել բժշկի՝ հերթական ստուգման: Խոսեցին ճանապարհին, քայլեցին, հարսը ամեն ինչ արեց, որ նա մի քիչ ցրվի: Բարձրացան բժշկի սենյակ: Բժիշկը զննեց հարսին, ասաց, որ ամեն ինչ նորմալ է: Եկավ նաև բուժքույրը, որ բերել էր իր հետ որոշ փաստաթղթեր: Բուժքույրն անընդհատ նայում էր սևազգեստ կնոջը: Երբ նրանց հայացքները հանդիպեցին, բուժքույրը հարցրեց.

-Իսկ Դուք ի՞նչ արեցիք, սպանեցի՞ք Ձեր որդուն:

Կինը մի պահ սարսափեց, շփոթվեց, սկզբում չհասկացավ հարցը: Բայց հանկարծ մի ակնթարթում ժամանակը տասնինը տարի հետ գնաց ու նա  նորից իր մեջ գտավ այն հաստատակամ ու երիտասարդ կնոջը, որ եկել էր այդ նույն հիվանդանոցը, նույն սենյակը  իր սեփական երեխայից ազատվելու անբեկանելի վճռականությամբ: Միայն թե բժշկի անսպասելի մեկնումն ու ամուսնու ժամանակավոր հիվանդությունն էր, որ չթողեց նրան հասնել իր ցանկությանը: Իսկ հետո արդեն ուշ էր: Երեխան արդեն պատրաստվում էր ծնվել:

Հարսը անորոշ հայացքով նայում էր սկեսրոջը: Բուժքույրն էլ սպասում էր իր հարցի պատասխանին՝ շատ լավ հասկանալով, որ կինը ըմբռնեց իր հարցը:

-Այո՛,-պատասխանեց սևազգեստ կինը,- այդ ես էի, որ նրան սպանեցի:

Ուշացած սպանություն
Ուշացած սպանություն

Տարօրինակ ենք մենք՝մարդ արարածներս: Մենք հաճախ ենք մեղադրում դիմացինին այն ամենի մեջ, ինչ մենք ինքներս էլ կանեինք առանց մի վայրկյան մտածելու`  ուղղակի չենք արել որոշակի հանգամանքներից ելնելով: