Բառերը  ծոյլ, բառերն  անշտապ

Կուգան  նորեն  քով  քովի,

Հանգ  կը կազմէն, վանկ կը կազմէն

Ու  կը խնդան  խմբովի…

 

Ամէն  մեկ  բառ, հնչիւն  ու  տառ`

Մինակ, տխուր, մոլորուն,

Իմաստազուրկ  կը թափառին

Գիշերներու  մէջ  անքուն:

 

Բայց  գրչակ մը, երբ կը ճողուի

Ամէնուն  մեկ  գիրքին  մէջ,

Վարպէտօրէն  կտեղադրէ,

Կը շարադրէ  էջ  առ  էջ…

 

Եւ  բառերը  դատարկ  ու  սին

Ուճ  կը  դառնան  միասին

Եւ  դուրս  կուգան  լոյսի մը  պէս

Տարտամ  մութէն  քաոսին:

 

Կպատմէն… Ինչե˜ր, ինչե˜ր  կպատմէն.

Ցաւ  ու  կսկիծ, սէր  ու  խնդում,

Կարօտ, թախիծ  եւ  բաճանում,

Կամ  լուռ  կուլան, կամ  կերգէն:

 

Ոդիսեւսին  թափառումը  կը պատմէն,

Աքիլլէսի  ոխն  ու  քէնը  կը պատմէն,

Աղէքսանդրի  յաղթանակներն  փառայեղ

Եւ  Կէսարի  սօսկուն  մահը  կը պատմէն,

 

Խելացնորհ  Անտոնիոսի  սէրն  անբախտ,

Անպարտելի  Հռոմի անփառունակ կործանումը

 

կը պատմէն…

 

Բառերը  ծոյլ, բառերն  անշտապ

Կուգան  նորեն  քով  քովի,

Հանգ  կը կազմէն, վանկ կը կազմէն

Ու  կը խնդան, մերթ ալ կուլան  խմբովի…

/Գէորգ Կալլօշեան  2011 Հոկտեմբէր  Կ.Պոլիս/

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s