Կտոր մը լույս…..

Մարդիկ կորցնում են իրենց հավատը և հույսը, կորցնում են իրենց խոնավ ու կիսամութ տանը, որտեղ անգամ շարժվելն է վտանգավոր: Կորցնում են  ոչ մարդկային պայմաններում ապրող իրենց հաշմանդամ երեխային տեսնելիս: Կորցնում են, երբ օրվա գերխնդիրը դառնում է մի կտոր հացը: Եվ գոյությունը պահպանելու այս անվերջ ու ոչ միշտ արդյունավետ վազքի մեջ մարդը կորցնում է հավատը: Բայց միշտ ապրում է այն հույսը, որ կա այս աշխարհում մի բան, որը կստիպի այս պայմաններում ապրող մարդուն հավատալ, կստիպի մի անգամ գոնե երկինք նայել ու Աստծուն որոնել:

Նրանց խունացած և նույնիսկ ապակի չունեցող տան մեջ երբեմն  լսվում է Աստծո անունը, բայց շատ հաճախ արտասանվում է  սովորության  ուժով: Եվ նույնիսկ եթե շրջապատում ամեն օր հորդորում են հավատալ, նա չի հավատում: Այդպիսին է մարդը` չի հավատում, քանի դեռ չի տեսնում: Մարդկանց խամրած աչքերին նայելիս հասկանում ես, որ  մի կտոր լույսից ավել ոչնիչ պետք չէ….

Հոգնած աչքերով ու անժանամակ հյուրերից վախեցած հայացքով կինը իր սարսափահար դեմքով բացեց դուռը և ահա այն…. Լույսը…. Նա

Լույս

ոչնիչ չհասկացավ, ուղեղը բավականին հոգնած էր, որ կարողանար վերծանել այն, ինչ աչքերն էին տեսնում: Կարևորը նա տեսնում էր լույսը, լույսից այն կողմ էլ կանգնած էր հոգևորականը մի խումբ երիտասարդների հետ: Նույնիսկ արդեն կարևոր էլ չէր, թե նրանք ովքեր էին ու ինչու էին եկել, կարևորը լույս էր: Իսկ լույսը եկել էր ժպիտների հետ, ուրախ ու հասկացող աչքերի, հոգևորականի անթարթ հայացքի, խնկի բույրի ու մի կտոր էլ Ծննդյան Տոների ոգու հետ: Կինը հյուրերին առաջ հրավիրեց, շփոթվեց, մազերը փորձեց ուղղել, բայց անհույս, իրեն վատ զգաց տան թափթփված լինելու պատճառով, առաջարկեց նստել: Հետո էլ Հայր Սուրբը սկսեց տնօրհնեքի կարգը: Մի քանի վայրկյանում կինը հանկարծ զգաց այն, ինչ գուցե և երբեք չէր զգացել. դա Աստծուն այդքան մոտ լինելն էր, իսկ փոքրիկ Արեգը երկար նայում էր այն մոմին, որը սարկավագն էր տվել իրեն: Տունը լցվեց խնկի բույրով, աղոթքներով ու շարականներով: Փոքրի Արեգը սկսեց ժպտալ, իսկ մայրն էլ` հավատով աղոթել, հարևան կին-գնդապետն էլ պարզապես հիացած նայում էր:

Աշխարհում մարդիկ շատ ավելի կարիք ունեն բարի վերաբերմունքի և հասկացված լինելու, քան թե գումարների և նվերների: Պարզապես պետք է, որ ավելի բարի լինենք, ավելի ջերմ ու ավելի հոգատար բոլոր նրանց համար, ովքեր ունեն դրա կարիքը:

Կարդացեք նաև Արմինե Բարսեղյանի գրառումը նույն թեմայով:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s