Մի կորած հիշատակարանից

Մի կորած հիշատակարանից: Սուրճ և տարեդարձ

Այսօր երկու գավաթ սուրճ կպատրաստեմ. առաջինը դառը՝ քիչ շաքարով և շատ սուրճով, իսկ երկրորդը՝ շատ շաքարով ու քիչ սուրճով: Մի՛ զարմացի, ես դեռ հիշում եմ, թե ինչպիսի  սուրճ էիր խմում: Կպատրաստեմ երկու գավաթն էլ: Կնստեմ ու լռության մեջ կխմեմ նախ իմ սուրճը՝ դառը, հետո էլ կխմեմ քո փոխարեն քո քաղցր սուրճը: Հետո ինչ, որ ես սուրճ չեմ սիրում, ես այն միշտ էլ քեզ համար եմ խմում: Վեց տարուց ավելի է, ինչ քեզ համար սուրճ չեմ պատրաստել: Կարոտում եմ այդ օրերին: Այս աշխարհում ոչ ոք այդքան կարիք չուներ իմ պատրաստած սուրճի, որքան դու… Ոչ ոք այն այդքան չէր ցանկանում: Սուրճ պատրաստելը քեզ համար սովորեցի: Եվ նորից վեց տարուց ավել է, ինչ քեզ համար սուրճ չեմ պատարստել:

Սուրճ

Գիտե՞ս ինչու այս վեց և ավել  տարիների ընթացքում քեզ հաշված անգամներ եմ այցելել: Չեմ ուզում  զգալ իմ անզորությունը, իմ միայնությունը ու իմ՝ անվերջ մեղանչողի ծանրացած խիղճը:  Բայց եթե այցելեմ էլ, միևնույնն է, այլևս երբեք քեզ համար սուրճ չեմ պատրաստի:

Մեր սեղանից քո սուրճի բաժակի հեռանալու հետ մեկտեղ հեռացավ նաև իմ հոգուց անդորրն ու խաղաղությունը: Իսկ ես ուզում եմ քեզ հետ գարնանային առավոտը, մեր հին ու սառը քաղաքը ու մի գավաթ էլ սուրճ:  Գիտես՝ երբեք չեմ խմի քաղցր սուրճ, քանի որ այն քոնն է, այլ ոչ թե իմը: Բայց այսօր կխմեմ քո սուրճը, կխմեմ ու կփորձեմ հասկանալ, թե դու այն ինչու էիր այդքան սիրում: Գուցե այդպես էլ չհասկանամ, բայց կխմեմ: Եվ հենց քո սուրճով էլ այսօր կշնորհավորեմ քո տարեդարձը՝ արդեն յոթերորդ անգամն առանց քեզ….

Ցավոք քեզ այլևս բարեմաղթանք չեմ ասի, այլ միայն մի աղոթք առ Աստված, որ հոգիդ խաղաղութուն գտնի:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s