Ս. ՆԵՐՍԵՍ ՇՆՈՐՀԱԼԻ “ՀԱՒԱՏՈՎ ԽՈՍՏՈՎԱՆԻՄ” (English, Русский)

Սբ. Ներսես Շնորհալի  St. Nerses the Graceful

Սբ. Ներսես Շնորհալի
St. Nerses the Graceful

ԱՂՕԹՔ ՊԻՏԱՆԻՔ ԻԻՐԱՔԱՆՉԻԻՐ ԱՆՁԻՆ ՀԱՎԱՏԱՑԵԼՈՑ Ի ՔՐԻՍՏՈՍ

ԱՐԱՐԵԱԼ ՍՐԲՈՅՆ ՆԵՐՍԵՍԻ ՇՆՈՐՀԱԼԻՈՅ ՀԱՅՈՑ ԿԱԹՈՂԻԿՈՍԻ

Ա

Հաւատով խոստովանիմ

Եւ երկիր պագանեմ քեզ,

Հայր եւ Որդի եւ սուրբ Հոգի.

Անեղ եւ անմահ բնութիւն.

Արարիչ հրեշտակաց եւ մարդկան

Եւ ամենայն եղելոց.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Բ

Հաւատով խոստովանիմ

Եւ երկիր պագանեմ քեզ,

Անբաժանելի լոյս,

Միասնական սուրբ Երրորդութիւն

Եւ մի Աստուածութիւն,

Արարիչ լուսոյ եւ հալածիչ խաւարի.

Հալածեա ի հոգւոյ իմմէ

Զխաւար մեղաց եւ անգիտութեան.

Եւ լուսաւորեա զմիտս իմ ի ժամուս յայսմիկ՝

Աղօթել քեզ ի հաճոյս

Եւ ընդունիլ ի քէն զխնդրուածս իմ.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Գ

Հայր երկնաւոր Աստուած ճշմարիտ,

Որ առաքեցեր զՈրդիդ քո սիրելի

Ի խնդիր մոլորեալ ոչխարին.

Մեղայ յերկինս եւ առաջի քո.

Ընկալ զիս որպէս զանառակ որդին.

Եւ զգեցո ինձ զպատմուճանն զառաջին՝

Զոր մերկացայ մեղօք,

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Դ

Որդի Աստուծոյ Աստուած ճշմարիտ,

Որ խոնարհեցար ի հայրական ծոցոյ

Եւ առեր մարմին ի սրբոյ կուսէն Մարիամայ

Վասն մերոյ փրկութեան՝

Խաչեցար եւ թաղեցար

Եւ յարեար ի մեռելոց

Եւ համբարձար փառօք առ Հայր.

Մեղայ յերկինս եւ առաջի քո.

Յիշեա զիս որպէս զաւազակն՝

Յորժամ գաս արքայութեամբ քով.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Ե

Հոգի Աստուծոյ՝ Աստուած ճշմարիտ,

Որ իջեր ի Յորդանան եւ ի վերնատունն

Եւ լուսաւորեցեր զիս մկրտութեամբ սուրբ աւազանին՝

Մեղայ յերկինս եւ առաջի քո.

Մաքրեա զիս վերստին աստուածային հրով քով՝

Որպէս հրեղէն լեզուօք զառաքեալսն.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Զ

Անեղ բնութիւն,

Մեղայ քեզ մտօք իմովք.

Հոգւով եւ մարմնով իմով.

Մի յիշեա զմեղս իմ զառաջինս՝

Վասն անուանդ քում սրբոյ.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Է

Տեսող ամենայնի

Մեղայ քեզ,

Խորհրդով, բանիւ եւ գործով.

Ջնջեա զձեռագիր յանցանաց իմոց

Եւ գրեա զանուն իմ ի դպրութեան կենաց.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Ը

Քննող գաղտնեաց,

Մեղայ քեզ կամայ եւ ակամայ,

Գիտութեամբ եւ անգիտութեամբ.

Թողութիւն շնորհեա մեղաւորիս.

Զի ի ծննդենէ սուրբ աւազանին

Մինչեւ ցայսօր մեղուցեալ եմ

Առաջի աստուածութեանդ քո,

Զգայարանօք իմովք,

Եւ ամենայն անդամօք մարմնոյս.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Թ

Ամենախնամ Տէր,

Դիր պահապան աչաց իմոց

Զերկիւղ քո սուրբ

Ոչ եւս հայիլ յայրատ.

Եւ ականջաց իմոց՝

Ոչ ախորժել լսել զբանս չարութեան.

Եւ բերանոյ իմոյ՝ ոչ խօսիլ զստութիւն.

Եւ սրտի իմոյ՝ ոչ խորհիլ զչարութիւն.

Եւ ձեռաց իմոց՝ ոչ գործել զանիրաւութիւն.

Եւ ոտից իմոց՝

Ոչ գնալ ի ճանապարհս անօրէնութեան.

Այլ ուղղեա զշարժումն սոցա

Լինիլ ըստ պատուիրանաց

Քոց յամենայնի.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Ժ

Հուր կենդանի Քրիստոս,

Զհուր սիրոյ քո, զոր արկեր յերկիր՝

Բորբոքեա յանձն իմ,

Զի այրեսցէ հոգւոյ իմոյ.

Եւ սրբեսցէ զխիղճն մտաց իմոյ.

Եւ մաքրեսցէ զմեղս մարմնոյ իմոյ.

Եւ վառեսցէ զլոյս գիտութեան քո ի սրտի իմում,

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԺԱ

Իմաստութիւն Հօր Յիսուս,

Տուր ինձ զիմաստութիւն,

Զբարիս խորհիլ եւ խօսիլ եւ գործել

Առաջի քո յամենայն ժամ.

Ի չար Խորհրդոց՝ ի բանից եւ ի գործոց

Փրկեա զիս.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԺԲ

Կամեցող բարեաց Տէր կամարար,

Մի թողուր զիս ի կամս անձին իմոյ գնալ.

Այլ առաջնորդեա ինձ

Լինիլ միշտ ըստ կամաց քոց բարեսիրաց.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԺԳ

Արքայ երկնաւոր,

Տուր ինձ զարքայութիւն քո,

Զոր խոստացար սիրելեաց քոց.

Եւ զօրացո զսիրտ իմ

Ատել զմեղս

Եւ սիրել զքեզ միայն

Եւ առնել զկամս քո.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԺԴ

Խնամող արարածոց,

Պահեա նշանաւ խաչի քո

Զհոգի եւ զմարմին իմ՝

Ի պատրանաց մեղաց,

Ի փորձութեանց դիւաց,

Եւ ի մարդոց անիրաւաց,

Եւ յամենայն վտանգից հոգւոյ եւ մարմնոյ.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԺԵ

Պահապան ամենայնի Քրիստոս,

Աջ քո հովանի լիցի ի վերայ իմ

Ի տուէ եւ ի գիշերի.

Ի նստիլ ի տան,

Ի գնալ ի ճանապարհ,

Ի ննջել եւ ի յառնել,

Զի մի երբէք սասանեցայց.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԺԶ

Աստուած իմ, որ բանաս զձեռն քո

Եւ լնուս զամենայն արարածս

Ողորմութեամբ քով,

Քեզ յանձն առնեմ զանձն իմ.

Դու հոգա եւ պատրաստեա

Զպէտս հոգւոյ եւ մարմնոյ իմոյ

Յայսմհետէ մինչեւ յաւիտեան.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԺԷ

Դարձուցիչ մոլորելոց,

Դարձո զիս ի չար սովորութեանց իմոց

Ի բարի սովորութիւն.

Եւ բեւեռա ի հոգի իմ սոսկալի օր մահուն,

Եւ զերկիւղ գեհենոյն,

Եւ զսէր արքայութեանն.

Զի զղջացայց ի մեղաց

Եւ գործեցից զարդարութիւն

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԺԸ

Աղբիւր անմահութեան.

Աղբերացո ի սրտէ իմմէ զարտասուս ապաշխարութեան

Որպէս պոռնկին.

Զի լուացից զմեղս անձին իմոյ՝

Յառաջ քան զելանելն իմ յաշխարհէս.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԺԹ

Պարգեւիչ ողորմութեան,

Պարգեւեա ինձ

Ուղղափառ հաւատով,

Եւ բարի գործով,

Եւ սուրբ մարմնոյ

Եւ արեան քո հաղորդութեամբ

Գալ առ քեզ.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

Ի

Բարերար Տէր,

Հրեշտակի բարւոյ յանձն արասցես զիս՝

Քաղցրութեամբ աւանդել զհոգի իմ.

Եւ անխռով անցուցանել ընդ չարութիւն այսոցն՝

Որք են ի ներքոյ երկնից.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԻԱ

Լոյս ճշմարիտ Քրիստոս,

Արժանաւորեա զհոգի իմ ուրախութեամբ տեսանել

Զլոյս փառաց քոց

Ի կոչման աւուրն

Եւ հանգչել յուսով

Բարեաց յօթեւանս արդարոց

Մինչեւ յօր մեծի գալստեան քո.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԻԲ

Դատաւոր արդար,

Յորժամ գաս փառօք Հօր դատել

Զկենդանիս եւ զմեռեալս՝

Մի մտաներ ի դատաստան

Ընդ ծառայի քում,

Այլ փրկեա զիս ի յաւիտենական հրոյն

Եւ լսելի արա ինձ

Զերանաւէտ կոչումն արդարոց՝

Յերկնից արքայութիւնդ.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԻԳ

Ամենաողորմ Տէր,

Ողորմեա ամենայն հաւատացելոց ի քեզ՝

Իմոց եւ օտարաց,

Ծանօթից եւ անծանօթից,

Կենդանեաց եւ մեռելոց.

Շնորհեա եւ թշնամեաց իմոց

Եւ ատելեաց զթողութիւն,

Որ առ իս յանցանաց.

Եւ դարձո զնոսա ի չարեացն,

Զոր ունին վասն իմ,

Զի ողորմութեան քում արժանի եղիցին.

Եւ ողորմեա քո արարածոց

Եւ ինձ՝ բազմամեղիս:

ԻԴ

Փառաւորեալ Տէր,

Ընկալ զաղաչանս ծառայի քո՝

Եւ կատարեա ի բարի զխնդրուածս իմ

Բարեխօսութեամբ սրբուհւոյ Աստուածածնին,

Եւ Յովհաննու Մկրտչին,

Եւ սրբոյն Ստեփաննոսի Նախավկային,

Եւ սրբոյն Գրիգորի մերոյ Լուսաւորչին,

Եւ սրբոց առաքելոց եւ մարգարէից,

Եւ վարդապետաց, եւ մարտիրոսաց

Եւ սրբոց հայրապետաց, եւ ճգնաւորաց

Եւ կուսանաց, եւ ամենայն սրբոց քոց,

Երկնաւորաց եւ երկրաւորաց,

Եւ քեզ փառք եւ երկրպագութիւն

Անբաժանելի սուրբ Երրորդութեանդ,

Յաւիտեանս յաւիտենից, ամէն:

This unique Prayer (Havadov Khosdovanim) (I confess with Faith) by Catholicos St. Nerses the Graceful has been translated into several languages and bears the immeasurable faith, trust, and absolute hope of the Pontiff’s soul towards God. The twenty-four prayers are for each hour of the day and are intended to provide comfort of the spirit, peace and spiritual strength. The Flame of the Holy Spirit shall never quench within him who prays with St. Nerses Shnorhali with Faith.

I Confess with Faith

1

I confess with, adore You, o Father, Son and Holy Spirit, uncreated and immortal Essence, Creator of angels, of men, and of all that exists. Have mercy on Your creatures.

2

I confess with faith and worship You, invisible Light, simultaneously both Holy Trinity and One Lord: Creator of Light and dispeller of darkness, dispel from my soul the darkness of sin and ignorance, and enlighten my mind at this moment that I may pray to you according to Your will, and receive from you all that I ask. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

3

heavenly Father and true God, who sent Your beloved Son to seek the lost sheep, I have sinned against Heaven and before You, receive me as the Prodigal Son, and clothe me with the garment of which I was deprived by sin. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

4

Son of God, and true God, who came down from the bosom of the Father, and was incarnate by the Holy Virgin Mary for our redemption; was crucified, and buried, and raised from the dead, and ascended to the Father, I have sinned against Heaven, and before You, remember me like the penitent thief, when You come into Your Kingdom. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

5

Spirit of God, and true God, who descended on the river Jordan, and into the upper-room; who enlightened me by the baptism of the Holy Fountain, I have sinned against Heaven and before you, purify me again with your divine fire, as you did the Apostles with fiery tongues. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

6

Uncreated essence, i have sinned against You with my mind, with my soul, and my body, do not remember my former sins, for the sake of Your Holy Name. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

7

Beholder of all, I have sinned against You, in thought, word, and deed; blot out the handwriting of my offenses and write my name in the Book of Life. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

8

Searcher of secret things, I have sinned against You, willfully and inadvertently, knowingly and unknowingly. Grant forgiveness to me a sinner; for from the birth of the Fountain until this day, I have sinned before You Lord, will all my senses, and in all the members of my body. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

9

O Lord, protector of all, instill Your Holy fear in me that my eyes may no more look lustfully, that my ears may no more delight in hearing evil, that my mouth may no more speak lies, that my heart may no more think evil, that my hands may no more do injustice, that my feet may no more walk in paths of iniquity. but direct all my actions such that i do Your will in everything. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

10

O Christ, who is a growing fire, inflame my soul with the fire of Your love, which You have shed on the earth, that it may consume the stains of my soul, clear my conscience, purify my body from sin, and kindle in my heart the Light of Your knowledge. Have mercy on your creatures and especially on me, a great sinner.

11

Jesus, wisdom of the Father, give me the wisdom to think, to speak and to do what is good in Your eyes; keep me away from evil thoughts, words and deeds. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

12

O Lord, who has willed all that is good, and who is the director of the will, allow me not to follow the inclinations of my heart; but lead me to always walk according to your good pleasure. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

13

Heavenly King, grant me your Kingdom, which You have promised to Your beloved; and strengthen my heart to hate sin, to love You alone, and to do Your will. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

14

Upholder of all creatures, preserve by the sign of Your Cross my soul and body, from the allurements of sin, from the temptations of the devil, from evil men, and from all dangers physical and spiritual.

Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

15

O Christ, who is the keeper of all. Let Your right hand guard and shelter me day and night; when i walk on the road, when i lie down, and when i wake up, that i may never fall. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

16

O my God, who has opened your hand, and filled all creatures with Your bounty, unto You I commit my being; take charge of me, and provide all things needful for my soul and body, from this time forth for evermore. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

17

You that bring back the wandering, convert me from me from my evil thoughts to good ones; and imprint on my soul the dreadful day of death, the fear of hell, and the love of Your Kingdom, that I may repent my sins, and do righteousness. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

18

Fountain of immortality, cause the tears of repentance to flow from my heart, as from Mary Magdalene, that I may wash away the sins of my soul, before I depart this world. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

19

Grantor of mercy, grant me to come to You in Orthodox faith, through good works and the communion of Your Holy Body and Blood. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

20

Bounteous Lord, commit me to a good angel, who may deliver up my soul in peace, and convey it undisturbed through the malice of wicked Spirits to heavenly places. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

21

O Christ, who is the true Light, make my soul worthy to behold the Light of Your Glory with joy, in that day when You call me; and also to rest in the hope of good men, in the mansion of the Just, until the Great Day of Your Coming. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

22

O rightful Judge, when You come with the glory of the Father to judge the living and the dead, do not sit in the judgment of me, Your servant; but save me from the eternal fire, and make me also hear Your Blessed Voice when You call Your righteous ones to enter into Your heavenly Kingdom. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

23

All merciful Lord, have mercy on all believers in You, those who are close to me and those whom I know, those whom I don’t know, those who are living and whose who are dead. Forgive my enemies and those who hate me the offenses they have committed against me, and turn them away from the malice they hold toward me, that they too may be worthy of Your mercy. Have mercy on Your creatures and especially on me, a great sinner.

24

O Glorious Lord, receive the prayers of Your servant, and fulfill my petitions for my good, through the intercession of the Holy Mother of God, and John the Baptist, and the first martyr St. Stephen, and St. Gregory our Illuminator, and the Holy Apostles, Prophets, Martyrs, Patriarchs, Hermits, Virgins, and all Your Saints in Heaven and on Earth. Unto You, o indivisible Holy Trinity, be Glory and worship for ever and ever. AMEN.†

Source: http://www.myspace.com/embassadorofchrist/blog/325257908

«С верою исповедую»

Нерсес Шнорали (Благодатный)

(1102 – 1173гг.)

Один из отцов Армянской Апостольской Церкви Нерсес Шнорали происходил из княжеского рода Пахлавуни, был правнуком князя Григория Магистра, а также младшим братом католикоса Григория III, который лично готовил брата к духовному служению и в 1120 году посвятил его в монахи. А, в 1166 году, он же рукоположил Нерсеса в католикоса и объявил наследником патриаршего престола.

Этому талантливому рабу Божьему принадлежат такие шедевры армянской духовной поэзии, как: «Слово о вере» и «Сын Иисус», историко-патриотическая поэма «Плач на взятие Эдессы», а также почитаемая и очень любимая народом молитвы – «С верою исповедую», переведенная на 33 языка мира. Как духовный пастырь, он святыми своими молитвами, сочинил прекрасные душеполезные шараканы, которые включены в Церковный канон.

Но его концептуальным трудом признается знаменитое «СОБОРНОЕ ПОСЛАНИЕ», которое в нравственно-христианском духе воспитало не одно поколение.

Этот Божий сосуд мечтал о единой, вселенской христианской Церкви, которая, приняв изначальное вероисповедание Христа Господа, проповеданное через апостолов, вернется к своим животворящим истокам.

ЗА СВОЕ ПРЕДАННОЕ СЛУЖЕНИЕ ГОСПОДУ БОГУ, АРМЯНСКАЯ АПОСТОЛЬСКАЯ ЦЕРКОВЬ ПРИЧИСЛИЛА НЕРСЕСА ШНОРАЛИ К ЛИКУ СВЯТЫХ.

И сказал Иисус: Бодрствуйте и молитесь,

чтобы не впасть в искушение. (Лука 22.46)

1. С верою исповедую и поклоняюсь Тебе, Отец и Сын и Дух Святой, Сущность несотворенная и бессмертное Естество, Создатель ангелов и людей и всего сущего. Помилуй Твои создания и меня многогрешного.

2. С верою исповедую и поклоняюсь Тебе, Свет неделимый, единосущная Святая Троица и единое Божество, Создатель света и гонитель тьмы, изгони из души моей мрак грехов и неведения, и просвети в этот час мой разум, чтоб радостно помолиться Тебе, и принять от Тебя просимое мною. И помилуй…

3. Отец небесный, Бог истинный, пославший возлюбленного Сына Своего искать заблудшую овцу! Согрешил я против неба и пред Тобою; прими меня как блудного сына, и облачи в ризу изначальную, совлеченную с меня грехом. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

4. Сын Божий, Бог истинный, нисшедший из недра Отчего, воплотился от Святой Девы Марии, ради нашего спасения, был распят, погребен и воскрес из мертвых и вознесся во славе к Отцу! Согрешил я против неба и пред Тобою. Помяни меня как разбойника в пришествии Царствия Твоего. И помилуй…

5. Дух Божий, Бог истинный, нисшедший на Иордан и в Горницу, и просветивший меня крещением в Святой Купели! Согрешил я против неба и пред Тобою. Очисти меня вновь Божественным огнем Твоим, как святых апостолов – огненными языками. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

6. Несотворенное Естество! Согрешил я пред Тобою и мыслями моими, и душою моею и телом моим, не поминай грехов моих первых, ради имени Твоего Святого. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

7. Всевидящий Боже! Согрешил я пред Тобою помыслом, словом и делом. Вычеркни рукопись преступлений моих, в Книгу Жизни. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

8. О Тайновидец! Согрешил я пред Тобою волею и неволею, ведая и неведая. Даруй отпущение мне грешному, ибо от рождения в Святой Купели по сей день грешил пред Божеством Твоим, своими чувствами и всеми членами тела моего. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

9. Всезаботливый Господь! Приставь стражем глаз моих страх Твой Святой, чтоб отныне не взирали вожделенно, и к ушам моим – дабы не желали слушать речи злые, и к устам моим – дабы не произносили лжи, и сердцу моему – дабы не помышляло злое, и к рукам моим – дабы не творили неправедное, и к ногам моим – дабы не ходили путем беззакония, но направь их движения всегда быть в соответствии с заповедями Твоими. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

10. Огонь живой – Христос! Огонь любви Твоей, посланный Тобой на землю, воспламени во мне, да сожжет он пороки души моей, и освятит совесть помышлений моих, и очистит прегрешения тела моего, и зажжет свет познания Твоего в сердце моем. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

11. Премудрость Отца – Иисус! Дай мне мудрости мыслить, говорить и творить добро пред Тобою всякий час, упаси меня от злых помыслов, речей и деяний. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

12. Благожелатель, Господь угодливый! Не допусти меня следовать воле своей, а веди меня путем богоугодной воли Твоей. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

13. Царь небесный! Дай мне Царство Твое, обещанное возлюбленным Твоим, и укрепи сердце мое дабы ненавидеть грехи, и любить лишь Тебя, и исполнять волю Твою. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

14. Попечитель творений! Храни знамением Креста Твоего душу и тело мое от греховных соблазнов, от дьявольских искушений, от людей неправедных, и от опасности души и тела. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

15. Хранитель всех – Христос! Да будет Десница Твоя осенять меня днем и ночью, находясь ли дома, идя ли в дорогу, спящего и бодрствующего, дабы никогда не содрогаться. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

16. Боже мой, отверзающий руку Твою и наполняющий все творения милостью Своею, Тебе вручаю душу мою, Ты позаботься и подготовь потребности души и тела моего, отныне и вовеки. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

17. Обращающий заблудших! Отврати меня от дурных привычек моих к благонравию, и запечатлей в душе моей день смерти и страх геенны, и любовь Царствия небесного, дабы я раскаялся в грехах и творил праведное. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

18. Источник Бессмертия! Источи из сердца моего слезы раскаяния, как у блудницы, дабы омыть грехи души моей прежде ухода из мира сего. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

19. Даритель милости! Одари меня праведной верой, добрыми делами, и Святым причастием Плоти и Крови Твоей придти к Тебе. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

20. Благодетельный Господь! Поручи меня доброму ангелу, дабы с миром отдать мою душу, и безмятежно перейти через козни демонов поднебесных. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

21. Свет Истинный – Христос! Удостой душу мою с радостью узреть сияние Славы Твоей в день призыва моего, и упокоиться в благостной надежде в пристанище праведников до дня Великого пришествия Твоего. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

22. Судья Праведный! Когда грядешь во славе отца судить живых и мертвых, не призывай к суду раба Твоего, но избавь меня от вечного огня, и дай мне услышать блаженный призыв праведных в Царство Твое небесное. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

23. Всемилостивейший Господь! Помилуй всех верующих в Тебя – сродников моих и чужих, знакомых и незнакомых, живых и мертвых. Прости также врагам моим и ненавидящим меня грехи, совершенные против меня, и отврати их от зла питаемого ко мне, дабы удостоились милости Твоей. И помилуй Твои создания и меня многогрешного.

24. Прославленный Господь! Внемли мольбам раба Твоего и во благо исполни прошения мои, заступничеством Святой Богородицы, и Иоанна Крестителя, и святого Первомученика Стефана, и святого Григория Просветителя нашего, и святых апостолов, пророков, наставников, мучеников, патриархов, подвижников, святых дев, отшельников, и всех Твоих святых небесных и земных.

И Тебе, Нераздельной Святой Троице,

слава и поклонение во веки веков.

Аминь.

Advertisements

Նա իմ հարևանն է… Մկրտություն 81 տարեկանում

81 տարեկան Օֆելյա տատիկը ապրում է Սևան քաղաքում: Նա ապրում է միայնակ..

Դուստրը ապրում է Երևանում, երբեմն այցելում է ծեր տատիկին: Իսկ թոռնուհին, ում հենց Օֆելյա տատիկն է մեծացրել, ապրում է Գերմանիայում:  Նա ինքն է իր համար ամեն օր ճաշ պատրաստում, գնում խանութ, նեղվում է, որ խանութից գալուց հարևանները նայում են, թե ինչ է գնել: Օֆելյա տատիկի հեռուստացույցն էլ արդեն չի աշխատում: Համաձայնե՛ք, որ ոչ այնքան նախանձելի ծերություն: Բայց փոխարենը նա ունի գրքեր, թերթեր, հոդվածներ և գիտելիքների անսպառ պաշար: Գիտի ամեն ինչի ու բոլորի մասին՝ սկսած Արքայադուրս Դիանայի ծագումնաբանությունից մինչ Լեոնարդո դա Վինչի: Իսկ այն, ինչ չգիտի, պարզապես հարցնում է:

Օֆելյա տատիկը առաջին միայնակ տատիկն էր, ում Մանան քրիստոնեական երիտասարդական ծրագրի ՆԱ ԻՄ ՀԱՐԵՎԱՆՆ Է ակցիա շրջանակներում երիտասարդները այցելեցին ու պատրաստեցին կարճ ֆիլմ:/Ֆիմը կարող եք դիտել ստորև:/  Ֆիլմի հիմանական մասը նկարահանելուց հետո, երբ Օֆելյա տատիկի հետ սուրճ էինք խմում, տատիկը ասաց, որ մկրտված չէ ու ցանկանում է մկրտվել: Ուղիղ երկու շաբաթ անց՝ հուլիսի 5-ին, Սևան քաղաքի Ցանաքաբերդի Սբ. Գևորգ եկեղեցում տեղի ունեցավ Օֆելյա տատիկի մկրտությունը:

1001293_510523475687095_217808395_n 1002107_510523332353776_618428595_n 1002243_510523449020431_1650624868_n 1012300_510523595687083_899686772_n
1017307_510523495687093_1595770675_n

Քահանան տատիկին տվեց նաև հոգևոր անուն՝ Վառվառա: Իսկ կնքահայրն էլ Մանանա ծրագրի մասնակից 21-ամյա Տիգրանն է:

Մկրտությունից հետո, երբ Օֆելյա տատիկին հարցրեցին, թե ինչ է զգում, ասաց, որ հանգստություն է զգում: Սա է հավանաբար այն, ինչի կարիքը ծերության բեռը միայնակ տանող տատիկը ամենաշատը ունի: Վստահաբար, նա իրեն այլևս այդքան միայնակ չի զգում:

Օֆելյա տատիկի հետ կարող եք ծանոթանալ այստեղ՝

Մեր շրջապատում ապրող միայնակ ծերերը կարիք ունեն մեր ուշադրության, շփման և հոգատարության: Պետք է նրանց երբեմն այցելել, ուղղակի լսել այն, ինչ պատմում են, ժպտալ, նրանց համար մի բաժակ սուրճ պատրաստել ու երբեք չմոռանալ, որ մենք էլ ենք մի օր ծերանալու:

Հ.Գ. Մկրտության խորհրդի մասին ամբողջական տեղեկությունը կարող եք ստանալ Սպասավորի բլոգից:

Մի կորած հիշատակարանից: Ուշացած սպանություն…

Փետրվար, 1993 թ

Սառած քաղաքի ձյունածածկ փողոցով մի երիտասարդ կին էր արագ քայլում: Քայլում էր վստահ: Շտապում էր: Նա այնքան էր շտապում, չմաքրեց  ձյունոտ ոտքերը, այլ  նույնիսկ չէր էլ անդրադարձել, որ  երկու զավակների համար նախաճաշ չի պատրաստել:

Բարձրացավ մի քանի հարկ, մոռացավ, թե որ հարկ է հասել: Կանգնեց, նայեց աստիճանների կողքին գրված ցուցանակին: Եվս մի հարկ էլ բարձրացավ: Սկսեց քայլել խավար միջանցքով: Խավարը այդ ժամանակի համար նորմալ էր, բնականին գրեթե մոտ:  Մի կերպ կարողանում էր կարդալ միջանցքով մեկ տարածվող դռների վրա գրված անունները:

-Չէ.. Սա էլ չէ… Այս մեկն էլ չէ… Ահա՜, գտա…

Դուռը թակեց: Ոչ մի արձագանք: Նորից թակեց: Փորձեց բացել, բայց անօգուտ: Դուռը կողպված էր: Չհասկավաց, թե ինչու: Միջանցքի խավարում հանկարծ հայտնվեց սպիտակ խալաթով բուժքույրը: Կինը զարմացած նայեց նրան:

-Բժիշկը այստեղ չէ,- միանգամից ասեց նա՝ գուշակելով կնոջ հարցը:

-Ե՞րբ է գալու,- հարցրեց կինը:

-Չգիտեմ,- գրեթե լացելով ասեց բուժքույրը:-Մեկնել է Ղարաբաղ:

Բուժքույրը փորձեց թաքցնել արցունքերը, բայց չստացվեց: Նա առաջարկեց կնոջը, որ հետևի իրեն: Նրանք մտան մի սենյակ՝ լուսավոր և դասավորված: Բուժքույրը նստեց իր աթոռին, իսկ կինը տեղավորվեց նրա դիմաց: Դրան հաջորդեց լռությունը: Ղարաբաղ բառը մահվան ազդակ էր, որ նրանց երկուսի գլխից չէր հեռանում: Այն զրնգում էր ու ամեն մի վայրկյանին իր սարսափը ավելի տարածում:

-Բայց մենք այսօրվա համար պայմանավորվել էինք,-լռությունը առաջինը խախտեց կինը:

-Գիտեմ: Նա երեկոյան որոշեց, որ պետք է մեկնի ռազմադաշտ: Ինձ էլ այստեղ թողեց,- պատմեց բուժքույրը, ով մի քանի տարի էր, ինչ ամուսնացած էր բժշկի հետ: – Սարսափում եմ այն մտքից, որ կարող է էլ երբեք նրան չտեսնեմ: Բայց…

Բուժքույրը լռեց: Իր խոշոր աչքերը սևեռեց կնոջ վրա:

-Ես առավոտից Ձեզ էի սպասում: Գիտեի, որ գալու եք: Գիտեք, այս տարիների ընթացքում, ինչ մենք ամուսնացած ենք, մեզ այդպես էլ չի հաջողվում երեխաներ ունենալ: Ամեն անգամ, երբ Ձեր նման մեկը գալիս է այստեղ, նայում եմ ու չեմ հասկանում, թե ինչպես կարող եք սպանել սեփական երեխային: Ես ամեն գիշեր երազում եմ, որ նման մի հրաշք իմ հետ կատարվի և լինեմ Ձեր փոխարեն: Բայց ոչ: Ստիպված եմ այս ամենին հանդիսատեղի կարգավիճակով դիտել: Ամուսինս Ձեզ այստեղ կանչեց, որ խոսի Ձեզ հետ, փորձի  համոզել, որ չանեք այն, ինչ ուզում եք անել, որ չսպանեք այն մեկին, ով դեռ չի ծնվել:

-Դուք չեք հասկանում, մենք երկու երեխա արդեն ունենք: Երրորդին ի վիճակի չենք լինի պահել: Ամուսինս հիմնական աշխատանք չունի: Բնակարանն էլ վարձով է: Մենք…

-Կարևոր չէ,-ընդհատեց բուժքույրը,- ոչիչն էլ կարևոր չէ: Միայն թե պետք չէ նրան սպանել: Թեկուզ մի խնամեք նրան, հանձնեք մանկատուն: Ես համաձայն եմ ինքս պահել նրան: Տվե՛ք նրան ինձ, երբ նա կծնվի: Ոչ ոք երբեք չի իմանա այս ամենի մասին, ես Ձեզ խոսք եմ տալիս:

-Փաստորեն Ձեր ամուսինը ինձ դրա համար էր կանչել այստեղ: Իսկ ինձ ասեց, որ կօգնի ազատվեմ նրանից:

-Նա երբեք անմեղ երեխայի չի սպանի: Նա մարդսպան չէ,այլ բժիշկ,-բուժքրոջ սպառնալիքի նմանվող ձայնը տարածվեց սենյակում:

-Պարզ է,- ասաց կինը: Նա ոտքի կանգնեց, որ դուրս գար սենյակից: Բուժքրոջ ձայնը հասավ նրա ականջին.

-Լավ մտածե՛ք, ես պատրաստ եմ նրան պահել, միայն թե մի սպանեք նրան:

Կինը դուրս եկավ սենյակից: Մտքերը խառնվել էին: Բազմիցս էին նման հոգեվիճակով կանայք դուրս եկել այս բժշկի սենյակից: Նա շատերին էր համոզել, որ չսպանեն իրենց դեռ չծնված երեխային: Բայց այս մեկը անդրդվելի էր: Նա չէր ուզում ևս մեկ զավակ ունենալ: Չէր էլ ցանկանում ինչ-որ մեկին երջանկացնել: Կինը քայլում էր անորոշ, ձյունն էլ գալիս էր անհոգ: Հիվանդանոցի պատուհանից բուժքույրը դեռ նայում էր կնոջ հետևից այն հույսով, որ վերջինիս հաստատակամությունը գոնե մի փոքր թուլացավ: Իսկ եթե ոչ, ապա….

 

Հուլիս, 2012թ.  

Հերթական անգամ Հայաստանը ցնցվեց ադրբեջանցի դիպուկահարի գնդակից մահացած զինվորի բոթով: Հերթական անգամ լրագորղներն աղմուկ բարձրացրեցին, ադրբեջանցիները հերքեցին, իսկ ծառայակից զինվորները պարզապես լռեցին:

Ոչ ոք այդքան սուր ցավ չզգաց իր սրտում, որքան մահացած զինվորի մայրը: Օրերով նա չէր կարողանում հավատալ իրականությանը: Թվում էր սարսափ էր, որից պետք է արթնանար: Ամիսներն էլ անցնում էին, ցավը բթանում էր, բայց չէր անհետանում: Չէր էլ անհետանալու: Եղածի մեջ մեղադրում էր բոլորին, մարդկանց և Աստծուն:

Երեկոներն էր միայն մի քիչ թեթևանում իր ցավը, երբ իր երկու զավակները և ամուսինը տուն էին գալիս աշխատանքից: Միակ սփոփանքն այն էր, որ շուտով ծնվելու էր իր առաջնեկ թոռնիկը՝ ավագ որդու տղան: Անունն էլ արդեն որոշել էր. նրան անվանելու էր իր զոհված որդու անունով:

Հարսի խնդրանքով մի օր որոշեց վերջինիս ուղեկցել բժշկի՝ հերթական ստուգման: Խոսեցին ճանապարհին, քայլեցին, հարսը ամեն ինչ արեց, որ նա մի քիչ ցրվի: Բարձրացան բժշկի սենյակ: Բժիշկը զննեց հարսին, ասաց, որ ամեն ինչ նորմալ է: Եկավ նաև բուժքույրը, որ բերել էր իր հետ որոշ փաստաթղթեր: Բուժքույրն անընդհատ նայում էր սևազգեստ կնոջը: Երբ նրանց հայացքները հանդիպեցին, բուժքույրը հարցրեց.

-Իսկ Դուք ի՞նչ արեցիք, սպանեցի՞ք Ձեր որդուն:

Կինը մի պահ սարսափեց, շփոթվեց, սկզբում չհասկացավ հարցը: Բայց հանկարծ մի ակնթարթում ժամանակը տասնինը տարի հետ գնաց ու նա  նորից իր մեջ գտավ այն հաստատակամ ու երիտասարդ կնոջը, որ եկել էր այդ նույն հիվանդանոցը, նույն սենյակը  իր սեփական երեխայից ազատվելու անբեկանելի վճռականությամբ: Միայն թե բժշկի անսպասելի մեկնումն ու ամուսնու ժամանակավոր հիվանդությունն էր, որ չթողեց նրան հասնել իր ցանկությանը: Իսկ հետո արդեն ուշ էր: Երեխան արդեն պատրաստվում էր ծնվել:

Հարսը անորոշ հայացքով նայում էր սկեսրոջը: Բուժքույրն էլ սպասում էր իր հարցի պատասխանին՝ շատ լավ հասկանալով, որ կինը ըմբռնեց իր հարցը:

-Այո՛,-պատասխանեց սևազգեստ կինը,- այդ ես էի, որ նրան սպանեցի:

Ուշացած սպանություն

Ուշացած սպանություն

Տարօրինակ ենք մենք՝մարդ արարածներս: Մենք հաճախ ենք մեղադրում դիմացինին այն ամենի մեջ, ինչ մենք ինքներս էլ կանեինք առանց մի վայրկյան մտածելու`  ուղղակի չենք արել որոշակի հանգամանքներից ելնելով:

Մի կորած հիշատակարանից: Սուրճ և տարեդարձ

Այսօր երկու գավաթ սուրճ կպատրաստեմ. առաջինը դառը՝ քիչ շաքարով և շատ սուրճով, իսկ երկրորդը՝ շատ շաքարով ու քիչ սուրճով: Մի՛ զարմացի, ես դեռ հիշում եմ, թե ինչպիսի  սուրճ էիր խմում: Կպատրաստեմ երկու գավաթն էլ: Կնստեմ ու լռության մեջ կխմեմ նախ իմ սուրճը՝ դառը, հետո էլ կխմեմ քո փոխարեն քո քաղցր սուրճը: Հետո ինչ, որ ես սուրճ չեմ սիրում, ես այն միշտ էլ քեզ համար եմ խմում: Վեց տարուց ավելի է, ինչ քեզ համար սուրճ չեմ պատրաստել: Կարոտում եմ այդ օրերին: Այս աշխարհում ոչ ոք այդքան կարիք չուներ իմ պատրաստած սուրճի, որքան դու… Ոչ ոք այն այդքան չէր ցանկանում: Սուրճ պատրաստելը քեզ համար սովորեցի: Եվ նորից վեց տարուց ավել է, ինչ քեզ համար սուրճ չեմ պատարստել:

Սուրճ

Գիտե՞ս ինչու այս վեց և ավել  տարիների ընթացքում քեզ հաշված անգամներ եմ այցելել: Չեմ ուզում  զգալ իմ անզորությունը, իմ միայնությունը ու իմ՝ անվերջ մեղանչողի ծանրացած խիղճը:  Բայց եթե այցելեմ էլ, միևնույնն է, այլևս երբեք քեզ համար սուրճ չեմ պատրաստի:

Մեր սեղանից քո սուրճի բաժակի հեռանալու հետ մեկտեղ հեռացավ նաև իմ հոգուց անդորրն ու խաղաղությունը: Իսկ ես ուզում եմ քեզ հետ գարնանային առավոտը, մեր հին ու սառը քաղաքը ու մի գավաթ էլ սուրճ:  Գիտես՝ երբեք չեմ խմի քաղցր սուրճ, քանի որ այն քոնն է, այլ ոչ թե իմը: Բայց այսօր կխմեմ քո սուրճը, կխմեմ ու կփորձեմ հասկանալ, թե դու այն ինչու էիր այդքան սիրում: Գուցե այդպես էլ չհասկանամ, բայց կխմեմ: Եվ հենց քո սուրճով էլ այսօր կշնորհավորեմ քո տարեդարձը՝ արդեն յոթերորդ անգամն առանց քեզ….

Ցավոք քեզ այլևս բարեմաղթանք չեմ ասի, այլ միայն մի աղոթք առ Աստված, որ հոգիդ խաղաղութուն գտնի:

Աննայի աղոթքը

Սբ. Աննա

Սբ. Աննա

Աննան աղօթել սկսեց ու ասաց. «Սիրտս ամրացաւ իմ Տիրոջ շնորհիւ, գլուխս բարձր եմ պահում Տիրոջ շնորհիւ, բերանս լայն բացուեց իմ թշնամիների դէմ, ուրախ եղայ, որ փրկեցիր ինձ։ 2Տիրոջ նման սուրբ չկայ, մեր Աստծու նման արդար չկայ, 3եւ քեզանից բացի սուրբ չկայ։ Մի՛ պարծենաք ու մի՛ խօսէք ամբարտաւան բաներ, մեծախօսութիւն թող չլսուի ձեր բերանից, քանզի Աստուած իմացութիւնների Տէրն է, եւ նա՛ է պատրաստում իր զարմանահրաշ գործերը։ 4Հզօրների աղեղները տկարացան, իսկ տկարները զօրութիւն ստացան։ 5Հացով կշտացածները հիւծուեցին, իսկ քաղցածները երկրում բնակուեցին, ամուլը եօթը որդի ծնեց, իսկ բազմածինը դադարեց որդի ունենալուց։ 6Տէրն է սպանում եւ ապրեցնում, իջեցնում գերեզման եւ դուրս բերում այնտեղից։ 7Տէրն է աղքատացնում ու հարստացնում, ստորացնում ու բարձրացնում։ 8Գետնից բարձրացնում է տնանկին, աղքատին հանում աղբանոցից, որ նրանց նստեցնի ժողովրդի իշխանների հետ ու փառքի գահին բազմեցնի նրանց։ 9Նա ուխտաւորի ուխտն է կատարում, արդարների տարիներն է օրհնում։Ուժեղն իր շնորհքով չէ, որ հզօր է։ Տէրը տկարացնում է իր հակառակորդներին։ Տէրը սուրբ է։ Ո՛չ իմաստունը թող պարծենայ իր իմաստութեամբ, ո՛չ հզօրն իր զօրութեամբ, ո՛չ էլ մեծատունն իր հարստութեամբ։ Պարծեցողը պէտք է պարծենայ նրանով, որ իմանում ու ճանաչում է Տիրոջը, երկրում իրաւունք եւ արդարութիւն է գործադրում։ 10Տէրը երկինք ելաւ ու որոտաց, ինքն է, որ արդար է դատելու երկիրն իր չորս ծագերով, զօրութիւն տալու մեր թագաւորներին եւ զօրավիգ լինելու իր օծեալին»։ 11Եւ նրանք մանկանը թողնելով այնտեղ՝ Տիրոջ առջեւ, գնացին Արիմաթէմ, իրենց տունը։Մանուկ Սամուէլը Հեղի քահանայի մօտ Տիրոջն էր ծառայում>>:

Ա. Թագ.  2.1-10

Նա դեռ չգիտի

Շատ բարի մի աղջկա համար, որ այլևս երբեք չտխրի…

Նա դեռ չգիտի, որ վերքերը մի օր կդառնան սպիներ…. Նա չգիտի, որ սպիներն էլ երբեք չեն անցնի, կմնան, որ չթողնեն նորից սխալվել…. Սպիները կմնան որպես հետքեր, քանի որ չկան հետքեր, որ անհետ են անհետանում:

Նա դեռ հաճախ իրեն կորած կզգա  ժամանակի ու տարածություն մեջ, կսկի խեղդվել բաց պատշգամբում կանգնած, իսկ սիրտն էլ՝ ասես վանդակում: Ու նորից չի կարողանա շնչել: Անքուն գիշերներ…. Նա երևի արդեն գիտի, թե քանի աստղ կա երկնքում ու ինչպես են դրանք իրենց տեղերը փոխում:

Իսկ հիմա մնում էր միայն վերադարձ դեպի ապագա. այն ապագան, որը շեղվեց մի քանի ամսով: Կյանքը շատ ավելի հեշտ է դառնում, երբ սկսում ենք մեր ճանապարհին հայտված բոլոր մարդկանց ընդունել որպես ուսուցիչներ: Եվ անկախ այն բանից, թե ինչքան դժվար է խոսքեր գտնել, բայց մխիթարող խոսքեր նրա համար դեռ գտնում են: Իսկ նրան խորհուրդներ չէ որ պետք են, այլ միայն մի բառ. <<Դիմացի՛>>:

Ժամանակը կանցնի ու ամեն ինչ կմոռացնի: Բայց ժանամակն անցնելու համար էլ է ժամանակ պետք: Ասում են՝ ժամանակն է ամենամեծ բժիշկը: Իհարկե, ժամանակը բուժում է, բայց առանց հավատի ժամանակը երբեք ու երբեք լիարժեք չի բուժում: Եվ կիսաբուժված վերքերը դառնում են կոտրված հայելի, որի ամեն մի բեկորը կյանքի ծուռ արտացոլանքն է նետում:

կոտրված հայելի

Մինչ նա սպասում է, որ ժամանակը անցնի, նա մի քանի աղոթք է ուղարկում երկինք՝ վստահ լինելով, որ դրանք արագ տեղ հասան:

Նա դեռ չգիտի, որ մի օր նորից կծիծաղի ավելի զրնգուն, քան երբևէ, որ կսիրի կյանքը առավել, քան ինչ-որ մեկը: Նա դեռ չգիտի, որ չկա բացարձակ լավը կամ բացարձակ վատը: Նա դեռ չգիտի կյանքում ամեն ինչն էլ անցնում է՝ և՛ վատը և՛ լավը: Լավից մնում են հիշողություններ, իսկ վատից՝ դասեր: Բայց նա շուտով կիմանա….

Տարօրինակ են մարդիկ. շատ ավելի դժվարությամբ են հրաժարվում հորինված սիրո պարգևած երազանքներից, քան հենց սիրուց:

Կտոր մը լույս…..

Մարդիկ կորցնում են իրենց հավատը և հույսը, կորցնում են իրենց խոնավ ու կիսամութ տանը, որտեղ անգամ շարժվելն է վտանգավոր: Կորցնում են  ոչ մարդկային պայմաններում ապրող իրենց հաշմանդամ երեխային տեսնելիս: Կորցնում են, երբ օրվա գերխնդիրը դառնում է մի կտոր հացը: Եվ գոյությունը պահպանելու այս անվերջ ու ոչ միշտ արդյունավետ վազքի մեջ մարդը կորցնում է հավատը: Բայց միշտ ապրում է այն հույսը, որ կա այս աշխարհում մի բան, որը կստիպի այս պայմաններում ապրող մարդուն հավատալ, կստիպի մի անգամ գոնե երկինք նայել ու Աստծուն որոնել:

Նրանց խունացած և նույնիսկ ապակի չունեցող տան մեջ երբեմն  լսվում է Աստծո անունը, բայց շատ հաճախ արտասանվում է  սովորության  ուժով: Եվ նույնիսկ եթե շրջապատում ամեն օր հորդորում են հավատալ, նա չի հավատում: Այդպիսին է մարդը` չի հավատում, քանի դեռ չի տեսնում: Մարդկանց խամրած աչքերին նայելիս հասկանում ես, որ  մի կտոր լույսից ավել ոչնիչ պետք չէ….

Հոգնած աչքերով ու անժանամակ հյուրերից վախեցած հայացքով կինը իր սարսափահար դեմքով բացեց դուռը և ահա այն…. Լույսը…. Նա

Լույս

ոչնիչ չհասկացավ, ուղեղը բավականին հոգնած էր, որ կարողանար վերծանել այն, ինչ աչքերն էին տեսնում: Կարևորը նա տեսնում էր լույսը, լույսից այն կողմ էլ կանգնած էր հոգևորականը մի խումբ երիտասարդների հետ: Նույնիսկ արդեն կարևոր էլ չէր, թե նրանք ովքեր էին ու ինչու էին եկել, կարևորը լույս էր: Իսկ լույսը եկել էր ժպիտների հետ, ուրախ ու հասկացող աչքերի, հոգևորականի անթարթ հայացքի, խնկի բույրի ու մի կտոր էլ Ծննդյան Տոների ոգու հետ: Կինը հյուրերին առաջ հրավիրեց, շփոթվեց, մազերը փորձեց ուղղել, բայց անհույս, իրեն վատ զգաց տան թափթփված լինելու պատճառով, առաջարկեց նստել: Հետո էլ Հայր Սուրբը սկսեց տնօրհնեքի կարգը: Մի քանի վայրկյանում կինը հանկարծ զգաց այն, ինչ գուցե և երբեք չէր զգացել. դա Աստծուն այդքան մոտ լինելն էր, իսկ փոքրիկ Արեգը երկար նայում էր այն մոմին, որը սարկավագն էր տվել իրեն: Տունը լցվեց խնկի բույրով, աղոթքներով ու շարականներով: Փոքրի Արեգը սկսեց ժպտալ, իսկ մայրն էլ` հավատով աղոթել, հարևան կին-գնդապետն էլ պարզապես հիացած նայում էր:

Աշխարհում մարդիկ շատ ավելի կարիք ունեն բարի վերաբերմունքի և հասկացված լինելու, քան թե գումարների և նվերների: Պարզապես պետք է, որ ավելի բարի լինենք, ավելի ջերմ ու ավելի հոգատար բոլոր նրանց համար, ովքեր ունեն դրա կարիքը:

Կարդացեք նաև Արմինե Բարսեղյանի գրառումը նույն թեմայով: